Miss difficult

Sinds haar ziekte is Lola bijzonder moeilijk en zeurderig. Haar hele dag bestaat uit slapen en eten.
Telkens wanneer ze honger heeft, sleept ze zich tot aan mijn voeten en gooit ze zich plat op haar rug:
“kijk, hoe zielig, wat een lege maag, moet dringend gevuld! Stop asap met dat geblog!”

Ever since her illness Lola  is particularly difficult and whiny. Her whole day consists of sleeping and eating.
Whenever she's hungry, she drags herself to my feet and she acts this way:
"Look, what a pitful little cat, with   an empty stomach, must urgently  be filled, stop blogging and oblige me!”



Zo blijft ze klaaglijk miauwend liggen aandringen onder mijn stoel tot ik uiteindelijk haar kommetje vul, met tonijn, of ham, of kip, of met mijn eigen lunch. Ze  blijft koppig op haar rug liggen tot ze eten krijgt.
This  plaintive meowing keeps on going on  under my seat until I finally give in an  fill her bowl with tuna, or ham, or chicken, or with my own lunch.Nothing to be done about is:  She remains stubbornly on her back until she gets food.

 Eenmaal vol, zoekt ze de lekkerste slaapplek uit.
Once filled, she seeks out the cosiest  sleeping spot and she is rather picky in doing so.

Dat loop absoluut niet van een leien dakje want mevrouw is “picky”. Vermits ze niet meer op hogere objecten kan (een stoel is een brug te ver voor haar achterpoten), heb ik een aantal mogelijkheden voor haar:
1)      Ze probeert eerst de poef met de twee kussens erop uit (prinses op de erwt) maar aan de manier waarop haar kont in de lucht blijft steken, voel ik dat ze niet happy is

 
2)      Dan maar de poef tot bij de gele zetel gesleurd, zodat een overstap makkelijk is, en ja, het schijnt even te lukken..... maar ook nu weer kijkt ze bijzonder ongelukkig, dus maar weer iets anders geprobeerd:

3)      Haar mand  naast de gele zetel gesleurd (ou, die rug van me). Nu kan ze kiezen uit drie opties. (Lola houdt graag alle mogelijkheden open)

4)      Yes, we have a winner: de mand!

Daarin ligt ze nu zalig te ronken, ik hoor het vanuit de woonkamer tot hier aan de keukentafel. Eindelijk rust, ook voor mij.

Since  higher objects are no longer an option ( jumping on a chair, is no longer possible with the condition of  her back legs), I offer her  a number of possibilities:
1) There is the  ottoman with two pillows on top (princess and the pea) but by  the way her ass is high in the air, , I can tell  she is not happy at all
2) Then I dragged the ottoman next to the yellow seat so she can easily change place,
3) And because she still looks unhappy, I take her basket and put it next to the yellow seat. Now she can choose from three options. (Lola likes to keep all options open)
4) Yes, we have a winner: the basket!

At this very moment, she actually is happy,  blissfully snoring, I can hear her noise, right here in the kitchen.

Nederlands versus Belgisch bloggedrag

Dit is best wel vreemd.

Bij het verzamelen van  alle adressen van de giveawaywinnaars, blijken ze alle vijf uit Nederland te komen.
Van Hester en Angeline wist ik het vooraf wel zeker. Jullie vrolijk gebabbel verraadt meteen jullie afkomst. JoJo was  een twijfelgeval, en Marmarel klinkt voor mij 100% Vlaams.  Linda wiens blog enorm Engels aandoet (de taal, de onderwerpen, de foto’s) heb ik totaal verkeerd in de UK geplaatst.  

Belgen,waar zitten jullie?

De statistische gegeven van Blogger leren me nochtans dat ik elke dag 60% Belgische pageviews, tegenover 40% Nederlandse krijg. Dat komt niet overeen met de adressen op de omslagen.
Een kleine steekproef  onder mijn volgers  doet me vermoeden dat er procentueel meer Nederlanders tussenzitten.
Conclusie: Belgen kijken meer maar volgen minder snel, Nederlanders kijken minder maar volgen sneller.

Of moet ik dit op een andere manier interpreteren?

 

Real weird!

I collected all the home addresses of the giveaway winners and was surprised to find out they’re all from the Netherlands

Hey, you Belgians, where are you?

And the most important question: what does this tell us about Belgians and Dutch bloggers?

Winterkussen

Zalig hoe de lentezon binnenschijnt en afdrukken van de blinden op de  mosgroene zetel doet verschijnen. Ik houd van licht en wat het allemaal doet met de dingen.

Terwijl ik hier zo zit te mijmeren en mijn winterkussen in het oog krijg, bedenk ik dat het  binnenkort zal vervangen worden  door een meer lente-achtige-hoes (de kussens veranderen hier met het seizoen) en prompt word ik weemoedig want dit kussen heeft zo zijn best gedaan.

Het komt trouwens ook van de kringloopwinkel.

Daar was het nog een schilderijtje.

I feel very blessed enjoying the sunbeams making prints on the green chair.
I totally love light and what it does to all the things in life.
And suddenly I spot my winter pillow and I realize that it will soon be replaced by a more “spring-y cushion” (the cushions change with the season in this house) and this thought promptly makes me sadbecause this partiular “winter-cushion”has been my friend during the last few tiring days. Poor cushion!

Giveaway: molen van Ellen

Vanochtend bij het opstaan zat de Lou heel schattig te wachten buiten aan het raam met een blik van waar-blijft-mijn ontbijt-?
When I got up this morning Lou was waiting for me outsideat the window and he gave me the look“ he?-why-hasn’t-breakfast-arrived-yet?

 

Daarna vond ik op de ontbijttafel een verwenmand en een mooie omslag.
De omslag komt van Ellen van Ietsiepietsiekitchie. Klik hier en ontdek  haar leuke blog.
In de enveloppe zat een nieuwe omslag met hartjes en een aandoenlijk stokstaartje er op. Verder een adres dat ik niet goed kan duiden. Ben jij ook de E.Petrie, Ellen?

Then I found at the breakfast table a basket filled with nice things and also an envelope.
The envelope comes from Ellen who writes the blog “ Ietsiepietsiekitchie.” Click here and discoverher nice blog
In the envelope was a new folder with hearts and a cute meerkat . Furthermore, an address that I can not properly interpret. Are you theE.Petrie, Ellen?

 
En uit de rode hartenomslag kwam een schitterend tableautje met een molen erop en een gehaakt randje. Ik heb er meteen een magneet aan geplakt (ik hoop dat je dat niet erg vindt, Ellen) en nu prijkt hij op de keukenmuur bij de andere magneten. Jezus en Freud zien er tevreden uit met het nieuwe gezelschap.
And out of the red heartenvelope came a magnificent picture with a windmill on it and a crocheted edge. I immediately stuck it to a magnet (I hope you do not mind,Ellen) and put it onthe kitchen wall next to the other magnets. Jesus and Freud look rather happy with the new company.

 De echtgenoot moest gisteren voor het werk naar Antwerpen, en apparently he did a good job want bij het afscheid kreeg hij een vertroetelkorf met Antwerpse lekkernijen.(zie foto 2 bovenaan) Vooral die Antwerpse handjes, zowel in chocoladevorm als in roomamandelbuiscuits, zijn toch echt wel iets speciaals. Ze refereren aan het verhaal van Brabo en de ontstaansgeschiedenis van “handwerpen”. Lees hier het hele verhaal.

Yesterday the husband had to go to Antwerp for his work, and apparently he did a good job because  he received a basket of pampering Antwerp  treats.. Especially those hands look nice, both in chocolate and in  cream-and-almond buiscuitsThey refer to the story of Brabo. You can  read  the genesis of "hand throw" here. http://en.wikipedia.org/wiki/Silvius_Brabo

Winnaars giveaway

Twee kommetjes gemaakt met alle daschundjes erin met op de achterkant de naam van de kandidaten. Dan ogen dicht, goed rommelen in de kom, en eentje eruit pikken.

 

 

En de winnaars zijn….. tah tah (tromgeroffel):

Mrs Rose White vliegt uit naar JoJo,

Forrest Bump wordt voortaan getemd door Angeline.

 

Two bowls have been filled with littele daschunds with names on their backside. After a good bowl-rumble , the winners were picked out.
And the winners are ..... Tah Tah (drum roll):

Mrs. Rose Whiteflies out to JoJo,
Forrest Bump will in the future be tamed by Angeline.

Voor de sjaals ook hoopjes gemaakt per sjaal en getrokken:

Nummer 1: Linda Knowles

Nummer 2: Marmarel

Nummer 3: Hester Horden

Graag een e-mailtje van de vijf winnaars op het henk.dachshund@gmail.com

 The scarves go to:
Number 1: Linda Knowles
Number 2: Marmarel
Number 3: Hester Horden

 Could you please send me  your address  via: henk.dachshund @ gmail.com

Forget catwoman and batwoman, here comes herniawoman

Na mijn verbale uitdaging aan het adres van de dochter in het buitenland, ontving ik een pittig sms-antwoord waarvan de laatste woorden luidden: “you are no worthy opponent right now, hernia woman.” Eigenlijk vind ik het best wel stoer klinken. Geen enkel probleem mee. Jammer dat  mijn blognaam al gekozen is.
Vandaag nog even  op het werk geweest en ik voel  nu de stijfte in rug en benen.Damn! Vanaf nu echt wel wat meer rusten.
En rusten betekent prutsen. Ik heb zonet Rose en Forrest met elkaar verbonden door een gouden halsdraadje met identieke hartjes. Schattig, he? Ik vrees dat ik nu de spanning aan het opdrijven ben, volhouden, Hester.


After I verbally challenged my daughter who is living abroad, I received an snappy text message in return with the following last words: : "you are no worthy opponent right now, herniawoman."
Actually, I think it sounds pretty cool.Too bad I've already chosen my blog's name.

Today I went a few hours to work, and I now the stiffness in backand legs is killing me..Damn! Fr!m now on I definitely intend to rest.
And resting meansfiddling. I've just connected Rose and Forrest and by a goldneck wire with identical pendants in sweet little hearts.

Nu eerst even wat eten klaarmaken en dan rest me de hartverscheurende taak de zwoekans te scheiden.Binnen een paar uurtjes bekendmaking van de winnaars.Dan kan Hester eindelijk stoppen met haar plat-voor-het -scherm-gepuf.
En ja, ook de sjaaltjes gaan straks de deur uit want ik heb het 55-doel bereikt. Aanschouw een trotse hernia woman.
 Is echt iets voor de komende weken: hernia woman's next giveaway, will she reach one hundred followers, be brave and follow her...

Tot straks.


First things first: I’m having some dinner and afterward I’ll perform  the heartbreaking task to seperate the “zwoekans”.
The winners will be published in a few hours so that Hester can stop puffing and can go back to normal breathing..
And the scarves are definitely going to new owners as well because I’ve reached the 55-goal. Behold a proud hernia woman. And perhaps we'll begin a new story soon:

hernia woman's next giveaway, will she reach one hundred followers, be brave and follow her...
See you later.

Dachshundparade

Planning zit er zelden in, meestal werk ik associatief.  Zo lagen de poëzieplaatjes van de paaseikes van gisteren nog op de tafel en meteen zag ik dat ze perfect dienen als omslag voor opa’s geabimeerde fotoalbum. Het hele verhaal van de boeklezende-kat vind je hier.

 En van het omslag van opa kwam ik verder op een nieuwe blogachtergrond met allemaal dachshunden op poëzieplatjes, dus knipte ik een dashondenslinger. He! Ze blijven zelfs rechtop staan en lopen achter elkaar aan. Best schattig zoveel Henkjes. Een heuse parade.

Since I am not much of a planner, I usually Iwork associative.The pictures of of yesterday’s eastern eggs were still on the table and I noticed they would serve perfectly as a cover for my dad’s photobook -so brutally slashed by Lola-

For the whole story of the book-reading cat see:. http://homeiswherethedachshundis.blogspot.be/2013/02/and-action_6485.html.

And this bookcover gave me the idea for a new blog background: lots of dachshunds would be fun,So I started cutting them and noticed they were able to even stand up and follow each other. Aren’t they cute?.

                                                                        VOOR:

                     
                        Opa’s gruwelijk mishandelde fotoboek ziet er weer gloednieuw uit….
                                 Look at that: grandpa's battered book looks brand new again ....


                                                                                    NA:

 
En door al dat geprul zag ik eensklaps ook kleine dachshundvisitekaartjes, ideaal om aan een cadeautje te bevestigen, toch? Die houd ik nog even als verrassing voor bij de giveaway van morgen. En weet je wat? Al die hondjes van de slingers dienen perfect om de namen van mijn volgers op te noteren voor in de loterijpot. Spannend, eh?

En vandaag was ik in de stoffen-kraaltjes-wolwinkel en vond ik deze twee hartjes, ze gaan zo dadelijk om de nekken van Rose White en Forrest Bump, zodat ze voor altijd bij elkaar horen, ook al worden ze morgen gescheiden. (he, dit klinkt melig...)
À propos, de twee “zwoekans” hebben de voorbije dagen in een doos vol Lush-zepen gelegen, ze ruiken wonderheerlijk. Hmm.Telkens wanneer ik ze even bekijk, maakt hun geur me high.
De scheiding wordt moeilijk.

 And afterwards I realized I could also make businesscards out of all this. They have turned out quite lovely, but I’m keeping them as a surprise to accompany  the giveaway tomorrow.
Today I was in the fabrics-beads-wool- shop and  found these two hearts to put onto  the necks of Rose and Forrest Bump, so  both of them will always belong together, even though they shall be separated tomorrow.
By the way, the two  "zwoekans" have been residing  in a Lush-box , they smell delicious. I get high each time I take them out of the box. It will be hard to separate tomorrow.