Ist das Kunst oder kann das weg?

 

 

"Ist das Kunst oder kann das weg?"

vraagt het lief van de dochter  wanneer zij

een stilleven met eten op haar bord heeft gemaakt.

 

Volgens haar is dat van toepassing op veel van de dingen die ik fabriceer.

Ze heeft gelijk.

Ik speel met bijna alles wat ik onder handen krijg:

 

 

"Ist das Kunst oder kann das weg?"

"Is this art or can I throw it away?"

Is a question frequently asked by my daughter's boy friend.

She seems to toy a lot with her food,

perhaps she had a bad example

since I do the same with everything

that comes my way

 

 

Die hangt al twee jaar buiten.

Helemaal bemost ondertussen.

 

Birdie is covered in moss

since he has been out there for over 2 years now

 

Bellenarmbandjes uit London,

worden binnenkort verwerkt in dikkere wollen sieraden

 

These little bells bracelets will be crocheted in fabrics soon

 

Krokodil wordt binnenkort onder de gehaakte wolletjes geplakt

 

And crocodile will be glued with crocheted wool.

 

 

Ondanks de superwolken was het mij vandaag toch iets te somber,

dus maar twee cakes gebakken.

Een gewone en een chocolade.

 

Today was too gloomy, so I simply had to bake some pastry:

Van Hilde kreeg ik niet alleen een dachshundkaart
maar ook een bijbehorend stofje,
waarmee ze me blij verraste

 

Geen enkel idee waarom,

maar deze zetel is de topper onder de katten.

Hij is van 1958.

De huwelijksuitzet van mijn ouders

en ondertussen bij ons beland wegens versleten, 

daarom leg ik er voortdurend dekentjes op.

 

Zopas was zijn witte overtrek in de was,

dus vlug een andere erop

en Lola is verschrikkelijk gek op verandering van interieur dus

was ze er als de kippen bij om het uit te proberen,

maar ze lag er nog geen vijf minuten in,

of werd er uitgejast door Loulou.

(kijk die schuldige blik van em-

en misschien ook wat angstig want Lola houdt meestal revanche)

 

In de woonkamer staan een zestal zetels en sofa's.

Waarom willen die twee net in DIE zetel?

 

 

 

When my parents got married back in 1958,

they had this sofa that got ugly and worn out during the years,

now, nobody wants it anymore

so I have to cover it in order to make it presentable.

 

Although it is an old bugger,

both our cats are very very fond of it.

They litteraly have a fight over it.

In the pictures above Lola got in it first but was chased away by Lou

(you can see it in his guilty look)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Happy Valentine 2014

 

Iemand moet me heel erg graag zien
want toen ik vanochtend mijn gordijnen opentrok,
was de lucht vol rozig-oranje hartjes bezaaid.

In mijn pyjama rende ik pijlsnel naar buiten
voor de foto.

Mooi, he?

En daarna heb ik de hartjesvlaggenlijn
die ik vorig jaar maakte (zie hier)
opgeduikeld

En natuurlijk ook hartjescakejes gebakken

 

 

-----

 

 

When I woke up this morning,

the sky was full of pink little hearts.

Pretty, isn't it?

It really felt like Valentine.

I put up the hearts guirlande

and baked hearts cakies.

 

 

 

 

 

Hopla! Zoals in Bobbejaanland!

 

 

 

Mijn oude vadertje knapt goed op. We hebben hem daarstraks in het ziekenhuis taart gebracht en de lampjes van zijn mini-kerstboom aangeknipt. Papa bekijkt het allemaal een beetje versuft en met een blik van verwondering in zijn ogen. Hij begrijpt het niet meer zo goed.
Het enige wat telt: hij heeft helemaal geen pijn en zijn wonde heelt voorspoedig. Bij ons afscheid, kwamen net de verpleegsters hem verzorgen. Bij het buitengaan hoorde ik ze tegen hem zeggen: “ allez, nu gaan we je langzaam omhoog takelen net zoals bij de rollercoaster in Bobbejaanland, eh!” en mijn vader die met een twinkeling in zijn ogen roept “hopla!” Dat doet goed aan het hart en maakt het vertrek minder zwaar.

 

Ook hartverwarmend: de dochter is ondertussen  geland in Nicaragua en is in veilig gezelschap van de Duitse vriend. We maken ons al minder zorgen.

 

 

My father is recovering in hospital from surgery. His broken hip has been fixed and he feels rather well under these circumstances. He is quite happy there and looks at this Christmas day with lots of wonder in his eyes. He doesn't really grasp what happened to him. I made for my brothers and sister a very big cake and the small one below, I took to the hospital for my dear daddy:

 

 

Daarna even bij mijn zus binnengewipt. Gezien de omstandigheden hebben we geen groot feest zoals de voorbije jaren georganiseerd maar gewoon een wijntje versierd met veel zelfgemaakt gebak.

Ik heb gezorgd voor de kerstkoekjeskoek (zie je de kerstboompjes en de sterretjes?) waarvan er één in mini-formaat voor papa (zie  foto hieronder) Alles over koekjeskoek vind je hier.http://homeiswherethedachshundis.blogspot.be/2013/06/zomerquilt-en-koekskeskoek.htm

 

 

 

en dan  bakte ik ook nog twee crumbles:

de grote met appel en aardbeien,

het kleintje met blauwe bessen erin

 

 

I also baked two crumbles:

the big one with apples and strawberry's,

the little guy with blue berries

                      

Mijn moeder bekomt van het ziekenhuis in het goede gezelschap van een nichtje
en krijgt mooie muziek van The Sound of Music te horen van een neefje
die heel bedreven is met de accordeon

en vooral hele mooie nieuwjaarsbrieven voorleest

 

Hieronder een kerststronk door de schoonzus gebakken en versierd.

 

Vandaag ook een kartonnen doos gepersonaliseerd.
Ze valt behoorlijk in de smaak:

 

Lola in de doos.

En lola in het groen op het schilderij
naast de Lou en oranje Hugo:

 

Conversatie met het schoonzusje daarstraks:

ik: "Oh, ik vind je oorbellen mooi, ze passen helemaal bij Kerst",

zij: "ja, ik zie ze ook graag maar ze hinderen me, ze zijn te zwaar"

ik: " je moest eens weten wat voor gewicht ik soms allemaal in mijn oren hang"

zij: "hier, neem ze maar, ik verdraag ze niet goed"

ik: " echt? Wow! weet je wat, neem jij de mijne maar in de plaats"

 

Gewoon geruild dus. Gelukkig had ik vandaag kleintjes aan, dus voor de schoonzus perfect
Iedereen gelukkig.

Was het leven altijd maar zo eenvoudig.

 

 

I switched earrings with my sister-in-law.

She liked mine

and I liked hers

(she thought they were too heavy anyway)

 

 



Halloweencookies

 

Halloweencookies gemaakt door de dochter.

Superlekker.

Een instant pakket van de Lidl.

Het is eigenlijk niet te geloven dat het zo makkelijk lukt.

Hieronder wordt er driftig glazuur geroerd door de dochter

(ze wou niet stoppen voor de foto)

 

 My daughter made us some Halloween cookies,

she wouldn't even stop fot the picture to be taken:

 

Terwijl dochterlief de koekjes bakt,

maak ik het boeket van de week.

Wat is er nog in onze tuin te krijgen?

Scharnierbloemen, herfstasters, bosgeraniums, heel veel sedum,

lavendelblaadjes en viburnum.

 

vierde-week-oktober-boeket 

 

 

 

 Ik rijd heel graag huiswaarts.

zoveel te dichter ik bij ons huis kom,

zoveel te meer natuur.

 

The drive home is very reassuring and relaxing,

the closer I come ,

the more green I meet:

 

 

 Wanneer ik onze (doodlopende) straat binnenrijd,

voel ik me steeds de koning te rijk.

 This is the beginning or our (dead end) street,

I feel very lucky to live here

vanochtend heel dreigende lucht boven het veld achter onze tuin: 

This morning the sky was rather dark.

The weather forecast announces a storm for tonight. 

I hope this goes smoothly enough.

 

 De poezen  laten zich nooit samen op de foto zetten.

Hoe is het dan mogelijk dat ze hier met z"n tweeën staan?

 

Our cats NEVER ever want to be in the same picture together.

What did I do to make this happen?

 En zelfs met z'n drieën!

Niet te geloven,

hoe is dat mogelijk?

 

Here I even got 3 of them in the same picture.

What on earth is happening?

 Hier wordt een klein tipje van de sluier opgelicht:

 

Perhaps this is a clue:

 De volgende foto's komen uit een PowerPoint
die ik in de eerste les na de vakantie gebruik,

 

 Hebben jullie een idee 

 wat het onderwerp van de les is?

 

 

C'est la vie

 

De dochter  nam gisteren uitgebreid afscheid van haar Duitse vriend die  vanwege zijn werk een jaar  Nicaragua voor de boeg heeft.

Bij Kris van Onliemie lees ik een vergelijkbaar verhaal. Alleen vertelt ze het veel mooier. Lees het hier maar.

Net zoals Kris, ben ik mee-verdrietig-met-de-dochter vanwege  het lieve lief dat even uit beeld verdwijnt.

 

My daughter looks somewhat pale and definitely a little sad.
Yesterday her German boyfriend left for Nicaragua,he will be working over there for one year.

Ik maak voor de dochter en haar vriend het oktoberboeket in het rood,

de kleur van Vlaams-Duitse  liefde.

Ze bakte zonet een bananennotencake,
omdat haar Duitser het haar heeft leren maken.

I made for the daughter and her friend
the October  bouquet in red,
the color of Flemish-German love.
The daughter just baked a banana nut cake,
because it is one of the signature dishes of her friend.

 

 

Het leggen van een hand
in de wobbelige buik van Lola
geeft ook veel troost.

One very reassuring thing
is putting one's  hand
on Lola’s  wobbly tummy

 

Het mooie van een dochter die weerkeert van het buitenland is de prachtige Koreaanse stof die ze voor me heeft gekocht: rozig oranje met gouddraad bedrukt.

Ik maak er wat moois van voor hun beiden.

The nice thing about my  daughter returning from abroad is the beautiful Korean fabric she has bought for me:pinkish orange with golden prints all over it.

Now I definitely have to sew something beautiful for the  both of them, for next year, when they will be together again

Zomerquilt en koekskeskoek

 

De creativiteit spatte gisteren van de keukentafel: de stoffen lieten zich gewillig scheuren en knnippen  voor zowel een zomerquilt (lekker vrolijke kleuren) als mijn  voor de  gehaakte tas ( concept tas zie  vorige blogpost)

 

Yesterday I selected fabrics for a summer quilt (nice sunny colours) and I also tore some apart for my crocheted bag (see previous blogpost)

 

 

De kleine lapjes komen uit een stalenboek van kinderkamergordijnenstoffen, ooit op een rommelmarkt gekocht voor een appel en een ei.

Ze zijn allemaal kant-en-klaar op 25cm x25cm.

Doorgaans knip ik de lapjes van een quilt niet groter dan 15 x 15cm

(zoveel te kleiner, zoveel te schattiger);

Eerst heb ik overwogen van alle lapjes in vier te knippen (zodat ik allemaal 12,5-kes kreeg) maar vermits deze dagen mijn geduld (nog) minder is, heb ik die idee wijselijk laten varen.

 

The squares of fabric are 25 cm and come from a book of patterns for children bedrooms curtains that was used in a shop and sold very cheaply because it was last season's.

Since a quilt becomes more beautiful when the squares are small, I first wanted to cut each square in four parts, but then again my patience is gone thes days, so I decided to keep them as they are.

 

Ook een heel tafellaken van de kringloop  is verknipt voor de quilt, pas na een poos merkte ik het label op het tafellaken: "Irish linen".

Dat klinkt goed.

 Even spijt van mijn kniplust :(

maar daarna de  berg tafellakens (de linnenkast puilt uit)

in gedachten en geweten gesust. 

 

 

Only after I had cut a watergreen tablecloth of the thrift store into squares, I noticed the "Irish linen" mark. Looks special.Too bad, too late.

It is not as if I haven't enough tablecloths,

they tumble out of the linen cupboard each time I open it.

 

En omdat vandaag de dochter 14 dagen thuiskomt van Hamburg op ziekenbezoek ('t schijnt dat ze gaat koken voor mij!! Haha! Nooit eerder vertoond in huize Dachshund, wel spannend!)

maakte ik gisterenavond een petit-beurre-koek (bestaat dit in Nederland ook? Ik geloof  dat het typisch Belgisch gebak is)

 Helaas lust  de echtgenoot ook extreem graag deze "koekskeskoek" en gisterenavond heeft hij hem blijkbaar ontdekt(achteraan weggestopt in de koelkast) , er is bijgevolg al een flinke hap verdwenen.

 

Since our daughter is coming home from Hamburg  this evening, I made her petit-beurre-koek ( a typical Belgian pastry). Unfortunately my husband is also rather fond of it, and he already found it yesterday evening.

My daughter has announced that since her visit home is actually a "sick call", she'll cook for me the next few days (never has done that before, I'm amazed and curious and a little bit sceptical...:)

 

 

Bij familiegezelligheid horen versgeplukte bloemen en versgestreken tafellakens.

Zo dadelijk nog wat leeuwenbekjes plukken, ze staan heel weeldering in de voortuin.

 

No family cosiness without fresh flowers and fresly ironed tablecloths.