Betty Bowler tas

 Wat ben ik trots op mijn Betty bowler tas.

(Foto 1= voorkant, foto2= achterkant)

 

 

De tas is er alleen maar kunnen komen door Kris en Claire.

(klik op hun naam en volg het tassenverhaal ook op hun blog)

 

Kris, omdat ze het lumineuze idee opvatte bij haar thuis een tassenworkshop te organiseren

en Claire omdat ze ons met engelengeduld bijgestaan heeft.

(Claire vond niet eens de tijd om voor zichzelf te naaien,

zo heeft ze zich gesmeten!)

 

Dikke merci aan beide dames!

 

 

 

Heel gezellig was het op het terras in Bonheiden bij ons Kriske.

 

(let vooral op hoe schoon die teakhouten stoelen zijn gepoetst!)

 

Pure concentratie onder de grote parasol.

Geen getater van blogvriendinnen,

maar iedereen 100% gefocust op zijn werk.

 

ik heb geleerd dat ik het kneusje onder de naaisters ben,

vanwege :

1. te weinig materiaal (geen ritsvoetje, geen paspelvoetje...

geen klein dingetje om foute steken uit te trekken , de naam ontglipt me even....),

 

2. een onprofessionele veel te veel lawaaimakende naaimachine,

(Daniëlle die naast me zat kon haar naald niet in het gat krijgen zolang mijn machine ratelde,

op die momenten vroeg ze me telkens heel lief om even te stoppen,

sorry voor het ongemak, Daniëlle! ),

 

3.  gebrek aan discipline (om te meten, om te tellen, om te spelden): ik naai het liever gewoon op het blote oog( maar dat was zonder Claire gerekend, ze heeft me het latje doen gebruiken!!)

 

4. gebrek aan geduld

(heb extreem veel tassen al genaaid,
maar dit is de eerste  

waaraan ik meer dan een halve dag  heb besteed,

bijgevolg de eerste tas die ongeveer perfect is afgewerkt,

ongeveer...)

 

(Hoe heb ik ooit kunnen denken dat ik ook maar iets van een naaister was?!?!?)

 

 

's middags werden  we rijkelijk verwend door Kris

(quiche, fruit, verse groentjes, ALLES YUMMIE)

 

en we probeerden een "santé-foto" te maken met de zelfontspanner.

Alleen bleek hij veel meer foto's te maken dan gedacht,

en maakten we ons vrolijk dat het toestel maar dapper bleef doorgaan:

(op de eerste foto poseren we nog,

maar de twee volgende zijn het resultaat van de grillen van mijn camera):

 

 

Kris had cava,

en Kris had ook gewaarschuwd voor de spleten in de tuintafel.

Tevergeefs. Hoppa deed mijn glas:

 

En na het eten weer knippeknippeknip

(stiekem terwijl Claire niet kijkt,

toch weer even met de schaar erin

zonder te meten:)

 

Twee controleurs hielden de boel streng in de gaten.

 

En onderstaande foto is halfweg genomen

toen ik helaas in allerijl naar het station in MEchelen mijn dochter moest gaan oppikken.

 

 

Claire had voor ieder van ons een "pluim"

(ik weet niet of ik de mijne heb verdiend)

in de vorm van een stoffen aantekeningenboekje

Prachtig.

En bedankt, eh!

 

Betty pas perfect in onze wei.

 Merci aan iedereen voor deze geweldig gezellige, onvergetelijke zomerse dag!

 

 

Quilt in pastel

 

    "Als ik nu eens hele grote vierkanten neem"

zo nam ik me voor,

" bijvoorbeeld van 22 op 22 cm",

en ook dacht ik: " geen bloemen- of sterrenmotieven er in,

dan zal die quilt toch wel snel klaar zijn, zeker?"

Dat was juni 2013.

 

Ondertussen zijn we bijna twee jaar later

en merk ik dat het stukken trager gaat,

zonder motieven erin,

want  doodgewone, saaie vierkanten dagen niet uit ,

en dat blijft dan liggen.

 

Tot...

 

tot  de "wereldstof" deze week in huis komt

en het beruchte blauwe bankje ermee bekleed wordt 

(ja, hoor, de stier is absoluut verdwenen,

ik durf er zelfs geen kussen meer van te maken)

 

en na het bankje,

was er  nog  méér  stof

 

en de dochter vroeg een kussen voor haar

Duits lief die zopas in Duitsland in een eigen appartementje is ingetrokken.

(ze is hem een house-warmings-pakket aan het samenstellen

met zelfgeschilderd porselein en gepersonaliseerde ovenwanten
en eierdoppen die een verhaal vertellen)

 

en na het "kussen-van-de-Duitser"  bleek er NOG wereldstof over

en stelde ik vast dat de  wereldkleuren  allemaal mooi matchen

met de "never-ending-quilt-van-2013".

 

En er is niets zo leuk als landjes verknippen

en een stuk Australië naast Rusland naaien

zodat  een nieuwe wereldorde ontstaat

en zo ben ik weer vertrokken

en ik dacht bij mezelf,

komaan, een deadline!

Het werd 'PASEN-als-deadline"

(ik ben een kortetermijnplanner)

 

Et voilà : hier is ie dan,

netjes binnen de tijd:

 

 

 

de dekenrol doet het goed als tuinornament!

 

Wat zit er allemaal in?

Stofjes van de Action

(het bleekgroene en het roze hieronder)

 

 

van de kringwinkel

(de roosjes op de achterkant)

 

van de stoffenwinkel van Alken

(de wereldstof)

 

van een  kinderovergordijnen-stalenboek

(het oranje met polkadots en de rozige en oranje bloemen hieronder)

 

van Liberty

(de bordeaux bloemen op zeegroene achtergrond)

 

uit jurkjes geknipt

(van toen de dochter klein was,
alles met grote fuchsiabloemen erin)

 

 

Hugo is erg aanwezig bij de dekenfotoshoot:

 

Paaskrans, verknipte wereld en tuin in lentemodus

 

Nieuwe boeketten opdat het voorjaar in huis komt,

en ook de paaskrans van vorig jaar nog eens bovengehaald.

 

Daarstraks de dochter naar de trein gebracht 

en dat is altijd gevaarlijk als ik een vrije dag heb,

want het station (van Alken)

ligt tegenover een gigantisch grote stoffen-, kralen- en wolwinkel.

Lap!

Ze hebben me weer te pakken:

nieuwe wol gekocht

en een  stofje met de "wereld " erop.

 

Ik heb hieronder de stof even op het bankje gespeld

om de stierenvechter  te bedekken

(waarover iemand van mijn lezers niet tevreden was

en ik me bijgevolg ook ongelukkig voelde)

Nu beter?

       Een "wereldkussen" behoort ook tot de mogelijkheden,

maar voorlopig is het er gewoon omheen gedrapeerd,

helemaal overtuigd ben ik niet,

tikkeltje flets.

Ik denk dat het eerder in mijn volgende patchworkdeken gaat,

dan kan ik de wereld in stukken knippen

(verknipte wereld dus)

 

De winkeljuffrouw zei me dat iemand ook al een "wereldtas" heeft gemaakt

en dat die op facebook is te zien.

 

De zoon keek eens naar de stof

en merkte droog op:

"die stof  is al minstens drie jaar oud

want Zuid-Soedan staat niet er op!"
 

 

 

                                 

 

Omdat ik mijn Misteria Lane cottages mis

(ze stonden hier ooit met zijn vijven)

ben ik een nieuw huisje beginnen breien,

met een bovenverdieping deze keer,

in mijn gedachten is het voorlopig een school,

maar alle andere suggesties voor dit groter gebouw zijn welkom:

 

 

 

                           

Van mijn tante Irene (de lieve schat)

krijg ik niet alleen mooie wol,

maar ook deze roospaarse bloemetjes stonden gisteren bij mijn moeder

voor me klaar.

(dank-u-wel-tante-Irene)

Ze lijken wat op vergeet-me-nietjes qua blad

maar ze zijn meer in klokjesvorm

Iemand die weet hoe ze heten?

 

 ER bloeit al een heleboel in de tuin

en in afwachting van de rest,

heb ik ook wat viooltjes geplant

 

 

 

   Onze zoon heeft nu al vakantie, hij is een paar dagen thuis,

dus heb ik alvast maar veel gebakken,

hij lust erg graag cake met blauwe-bessen-en-aardbeien.

Is het niet juist een gezichtje hieronder?

En ten slotte een zoekplaatje.

Op één van de foto's van dit bericht staat onze Lou.

Wie vindt hem? 

Eland aardbei en knutselwerk

 

Aardbei die me aan een eland doet denken.

Vraag met niet waarom.

Zien jullie het ook?

Of ligt het aan mij?

 

Ondertussen is mijn postzegeldoos al een poos klaar.

Ik vergeet ze voortdurend te tonen.

Nog eens heel  dikke dankjewel aan Esther, Carla en Susan

voor de geweldige zegels!

Bovenstaande foto en de stapels onder de kast van onderstaande foto hebben te maken
met cadeautjes in de maak
voor vier blogvriendinnen,
ik vrees dat ik het misschien niet haal,
iets te veel hooi op mijn vork genomen,

 

Foto boven was gisteren, licht ander perspectief omdat het van bij de buren is genomen.

De ondergaande zon schijnt zo mooi in hun green house

dat het lijkt alsof daar een feestje aan de gang is

(de tomaten zetten samen met de bonen de bloemetjes buiten...)

 

 

En ja, ik weet het, we verzuipen hier in de kussens maar het

borduurwerk vond ik in de kringwinkel

en dan heb ik er gewoon een pomponrand omheen gehaakt

 

Het kussen is nog plat,

nu nog een achterkant en vulsel zoeken.

 

 

Mijn lievelingsboeket is een combinatie van zoveel mogelijk verschillende

kleuren (en liefst ook allemaal verschillende soorten bloemen,

maar dat laatste is niet goed gelukt):

 

Deze namiddag een gezelschapsspel met echtgenoot

en onze twee kinderen gespeeld.

Het was extreem lekker in de eetkamer met de zon

de hele tijd erbij.

Heb er warm van gekregen.