HandgeMa(r)kt in C-mine Genk

 

Glorieuze dagen:

 lekkere temperaturen,

het allermooiste licht en zoveel herfstpracht.

Onze kastanje gooit volop vruchten af.

Zodra de dochter nog eens een avond thuis is,

steken we de barbecue aan om kastanjes te poffen

terwijl we onder een quilt erbij zitten

en genieten van de zachte plofjes telkens wanneer er één openspringt.

 

 

I like chestnuts.

At this very moment they are falling heavily in our garden.

My daughter is a big fan of putting them on the barbecue

and of sitting next to these guys,

under a quilt,

enjoying the sound of chestnuts hissing and puffing

and jumping out of the fire.

Usually the two of us make a complete

event of it.

  

 

Terwijl ik de kastanjes aan het rapen ben,

krijg Lupus me in de gaten

(zie zwarte stip op rotantafel)

en natuurlijk wil hij er dan bij zijn:

 

 

While I am collecting the chestnuts,

Lou takes advantage of my position

and puts himself on my skirt.

Lou ontdekt dat mijn rok veel lekkerder is dan het gras.

Ik zit met mijn rug naar hem toe en voel iets zwaars

 achterop mijn rok.

Ventje heeft zich er opgelegd.

Nadat ik hem met zachte hand verwijder,

gaat hij zonnebaden...

-kijk de lekkerigheidskwijl

komt uit zijn bek-

 op zijn vaste stek:

 

 

 

 

Gisteren

HandgeMa(r)kt in C-mine Genk.

Een heleboel kraampjes met zelfgemaakte pronkstukken:

 

 Yesterday we went to a crafts market.

So much fun.

I bought a ring out of this box.

Guess which one.

Uit deze doos kocht ik een ring.

Welke past het best bij mij?

 

En hieronder is de totaalscore:

drie stoffen, versierband,

ringen en oorbellen voor de dochter en mijzelf

en kaarten.

 

My daughter and I bought all of this stuff.

Some things we keep in the package for

a few months.

In the end we forget what's in it and at precisely that time

we open them and feel happy all over again.

Bij Els van "Dingen die fijn zijn"

 ontdekte ik een nieuwe term: OPWIJKING.

Els bedoelt hiermee het positieve van

"afwijking" of één woord voor "een hoek er af ".

Hier vertelt ze er o.m. over.

 

Uit bovenstaande stapel komt één van mijn opwijkingen boven:

Heel vaak laat ik pakjes die ik voor mezelf koop,

maandenlang ingepakt.

Zo staat het zakje van "peau de puce",

hier nu nog dichtgeplakt op de kast

met twee paar oorbellen erin.

Ik weet nu al niet meer hoe ze er precies uitzien.

 

Als ik iets gedaan heb om ze te verdienen,

mag ik het pakje openen.

 

Zo heb ik ook een cadeautje van Cath Kiston voor mezelf

vanuit Londen nog stevig ingepakt staan

en ik houd er enorm van naar het mooie papier te kijken

en erover te wrijven en te denken:

"Ha! Binnenkort gaat dit open."

 

Is dit een opwijking, Els?

 

 

 

 These mooses and  dino's are going to be stabbed with iron in order  to become earrings
for my daughter and myself. At this moment they have no clue at all. They are even laughing.  :)

Deze dino's en elanden van studio Blanche 

weten het nog niet,

maar ze zijn voorbestemd om oorbellen te worden.

Binnenkort steek ik een oorbellen-ijzertje erdoor,

maak een lusje eraan,

en dan gaan ze in mijn oor.

De veliciraptors voor de dochter,

the mooses will be mine.

Ha! Hier is het antwoord op de vraag over welke ring uit de doos..

 

 

 De dachshund en de poes heb ik niet gekocht maar ze inspireren me wel tot latere activiteiten.

Met de hete truffel en de lekkere kip

hebben de dochter en ik eens goed gegniffeld:

 

 

Deze namiddag nuttig besteed:

 deur geverfd:

Op weg naar huis

gigantisch mooie lucht .

Gelukkig fototoestel op de passagierszetel

binnen handbereik.

 

  Thuis gekomen op het moment van schemering

tussen middag en avond.

  Nog op tijd om de rozige lucht boven het veld te zien.

Hier kan ik écht van genieten.

I love Eik

Jammer dat het boeket van de week twee dagen geleden al werd gepost want vandaag staan er mooie gekleurde glaasjes op de vensterbank in de late zomerzon. Ik show ze toch snel even want ze maken me helemaal vrolijk en warm van binnen.

It sure is a pity that  the bouquet of the week was posted earlier this week  because today there are beautiful colored glases on the windowsill in the late summer sun.

 I ‘ll  show them to you  anyway because they make me all happy and warm inside.

 

Een tweede gezellig makend gegeven  voor mij is de heerlijk zwierende plastic vlaggenlijn die ik op vakantie aan het zwembad haakte (zie hier) ook  in de woonkamer geniet ik  elke dag ervan. Vooral omdat er prachtige herinneringen aan vastzitten.

The second object providing cosiness  for me is the plastic guirlande spinning in our bushes.I crocheted it during our holidays, sitting by the pool (click here)

Now, in our   living room ‘mI enjoying it  every day . Especially because it induces SO many wonderful memories.

Twee keer per jaar stopt er bij de overburen een klein vrachtwagentje van een tuinfirma waaruit dan een stel tuinmannen springt met de kettingzagen in de aanslag. De overburen hebben heel veel groen, dat ze zoveel mogelijk intomen, ook Eik (mét een hoofdletter) hoort erbij.

Daarstraks waren de tuinmannen er weer, en dan slaat mijn hart een slag over want ik zie ze wijzen en turen naar Eik  en dan ben ik bang dat ze hem een kopje kleiner gaan maken. Elke keer weer.

Want hoewel Eik eigendom is van de overburen, hebben wij er wellicht méér plezier van. Vanuit alle vensters aan de voorkant van ons huis is hij adembenemend aanwezig.

Alomtegenwoordig.

In oktober is Eik op zijn allerbest. De eerste week wordt alleen zijn kruin oranje (zie foto’s) en de onderkant blijft groen, week na week trekt het oranje naar beneden om uiteindelijk rood te eindigen. Zo indrukwekkend!

Zolang Eik  blaadjes heeft, zomert het nog een beetje.

I love Eik.

(de tuinmannen hebben hem gelukkig met rust gelaten)

 

 

Twice a year a small truck of some gardeners  stops at the neighbors's and invariably  a bunch of gardeners jump out, their  chainsaws and other gear  very ready. The neighbors have a lot of greens which they like to   curb as possible, including Oak (with a capital letter).

Today  the gardeners arrived again…each time this happens, my heart skips a beat because I see them pointing and staring at Oak and  I fear the worst…. What shall they do to Oak?

 

For although Oak is owned by the neighbors, it provides US more pleasure.  We have the view. From all the windows on the front of our house he is breathtakingly present.

In October, Oak is  at its best. The first week only Oak’s  crown grows  orange (see photos) and the bottom remains green, week after week  the orange  color moves deeper into the tree so in the end it gets all dark red. Quite  impressive!

As long as Oak has its leaves, it still is summerish.
I love Oak.

 

(thank God that the gardeners left him just the way he was)

 

Vandaag kocht ik twee stoffen van Poppy: bloemetjes (vintage by Poppy) en vosjes (crazy foxes). Ze liggen alvast bij de andere UB’s. Zie hier.