Lola's weinig flatterende pose,
de aangespoelde-zeerob
(geen wonder dat onze sofa zo doorzakt)
ondanks het feit dat ik op kousenvoeten
en heel omzichtig haar fotografeerde,
is ze toch wakker geschrokken,
kijk die verontwaardigde blik:
Met een moe verstand,
en helemaal geen zin meer om na te denken,
werkt schilderen bij mij altijd.
Effen porselein zet mijn verbeelding in overdrive
en nieuwe stiften nodigen erg uit.
Het resultaat is weer behoorlijk dachshundie:
toen het 's avonds machtig mooi was
(de eerst foto neigt naar "Independence Day")
.jpg)
Vanochtend heel wat minder,
maar mist vind ik ook iets hebben.
Sprookjesachtig zelfs,
Lijkt het niet net alsof er een kabouter met een rode muts
rechts onder in beeld staat?
