Net zoals Kris het hier verwoordt
kampte ik deze week met een dubbel gevoel.
We hebben het heerlijk gehad in de Ardennen,
maar gezien de onwezenlijke gebeurtenissen in Brussel,
wordt ons kleine verhaal absoluut bijkomstig.
Ik denk dat we het alle vijf zo hebben aangevoeld.
Vandaar de stilte de voorbije week.
Desondanks
een kort relaas.
De geweldige Carla,
nodigt de vijf Misteria Laners uit in haar super gezellig vakantiehuisje.
Nu zitten we al zo lang onder elkaar te babbelen over dat bankske
waarop we met zijn vijven zouden gaan handwerken
En wat blijkt?
Een aantal weken voor ons vertrek zegt Carla bloedserieus:
"maar ginder staat helemaal geen bankske, eh mannekes! "
Dat is even slikken.
Er zit niets anders op dan ons Carla maar een bankske cadeau te doen
Ze moet het wel zelf in elkaar steken:
Trots op ons knutselresultaat ,
tonen we het in zijn volle glorie,
daarbij komt heel wat precisiewerk kijken,
(het lijkt even op het in scène zetten van een filmset)
Al dat gekruip hierboven,
levert dit op:
Er worden mega veel foto's gemaakt
en ook druk gehandwerkt.
Vermits de poncho niet tijdig is klaar geraakt
komt de rand tot stand op het bankske:
Tussendoor: cadeautjes uitpaktijd.
Van Leen en Deborah kregen we vooraf een omslag voor de hele groep
met de waarschuwing: niet openen vooraleer jullie op het bankske zitten.
We hebben braaf geluisterd.
(ondanks de heel uitnodigende snap/scheur!)
Leen haakte bloemen voor ons allemaal
en een prachtguirlande voor Carla,
en van Deborah kregen we heel toepasselijk babbelsnoepjes.
Dikke dankjewel aan beide dames!
De zelfgemaakte cadeautjes zijn werkelijk te veel om op te noemen
en ik ben bang dat ik iemand/iets zal vergeten.
Niet te doen. We hebben onszelf eigenlijk overtroffen.
Dit prachtig gehaakte deken van Ingrid voor Carla,
wil ik ooit nog eens namaken.
Schitterend patroon.
eigenlijk verraden de makers van wie de
cadeaus komen, eh?
1. ezels:
2 kalligrafie:
3. quilting met poezen
4. mini haakwerk en sprookjesachtige dirigent-boom
' s avonds was het gezellig:
wat drinken
(let op de handgeknoopte zoetwaterparels
van ons Ingridje!)
wat eten
en vooral
veel lachen
De door ingrid gehaakte guirlande verlichting past wonderwel bij het huisje
op zondag lekker gewandeld:
Even een interludium van onze Lou
die vindt dat het schrijven van deze post wel enorm lang duurt
(en zijn eten er al lang had moeten geweest zijn):
Het moeilijkste was het fotograferen van ons uitgebreide straat:
Er kwam een terrasje bij en lachende bomen
en heel veel dieren
Kleine ontstaansgeschiedenis van de caravans.
Ik kocht autootjes in de kringwinkel
en breide een bovenkant erop
De onderkant zou stof worden... maar... help oh help,
bij de eerste caravan viel het me al op dat de stof het draaien
van de wielen in de weg zat.
met de hulp van Jacqueline
en dubbelzijdige plakband
is de carrosserie van de Misteria Vans uiteindelijk toch in orde gekomen
Jacqueline,
ik ben je innig en eeuwig dankbaar.
Ik wil in ruil daarvoor gerust in de zomer nog eens in je zwembad komen zwemmen.
(foto in januari genomen, zou je niet zeggen , eh?)
Tussendoor nog even de uitslag van mijn lentegiveaway:
er is één vosje naar een IG-volger gegaan,
vijf zijn er bij de ML'ers
en het laatste is gewonnen door Leen.
Hoera!
Leen, kan je me je adres nog eens mailen?
ZO.
We zijn ermee weg.
Tot in de week.
P.
