Triatlon: zwemmen, haken en bakken. FIJN!

Om af te kicken van de examendrukte
was er triatlonafpraak aan Jackies pool.

Jacqueline, Els en ik hebben onze expertise in een aantal sporten uitgewisseld.
Het kwam er allemaal aan te pas: haken, zwemmen, bakken, verorberen en drinken,
zware training, hoor!

 En ons Elske, die is een haak newby.

Ze leert snel.  

 

 

 

 

 

Jackie had heerlijke frambozen-aardbeienbiscuit met room gebakken

 

 

En we kwamen tot de conclusie dat Jackie wel erg veel het woord "fijn" hanteert.

Wat een fijne zomerdag was het,

we gingen fijn zwemmen

en fijn haken

en wat hadden we het fijn samen,

en dan nog fijn drinken

 

Toen ik het haar opmerkte dat ze dat woord bijna in elke zin gebruikt,

vroeg ze hoe ik het dan verwoord.

 

Ik ben van de Kempen, he...

als ik enthousiast ben, gebruik ik dialectwoorden

en "fijn" is bij ons "plezaaaaant"

 

Het was echt heel plezant.

 

Haar tuin is prachtig.

Ik heb weer heel wat scheutjes meegekregen :) Heerlijk.(of voor sommigen "fijn")

 

 

Els leerde me een natspatmethode

(moeilijk hoor maar wel "fijn")

en zij demonstreerde hoe goed ze vlinderslag kon

(tot twee keer toe, en twee keer waren J. en ik zo afgeleid dat we het telkens hebben gemist,

grandioos gemist, dat stuk van de triatlon hebben we dus niet getraind)

 

 

Ik zorgde voor het voorgerecht

(slaatje met spek en mozzarella)

 

En Jackie bakte in het kwadraat,

na de taart volgt nog een pizza.

Ze doet er rare dingen mee

(die expertise wensen wij niet over te nemen,he Els?)

Alles was MEGA FIJN,

Jackie, je bent een geweldig fijne gastvrouw!!!!

 

 

En de avond eindigde in een vreselijke storm.

Bij ons thuis is deze hele begroeiing (zie foto onder)

van Jasmijn en klimrozen losgekomen.

Ik heb 15 jaar van mijn leven gezwoegd om die klimplanten alsmaar hoger te doen komen

en vanochtend lagen ze plat tegen de grond.

Alles kapot en los.

Erg hoor.

 

Bij Jacqueline was het nog erger:

daar zijn heel wat bomen gewoon omgewaaid en eentje is dwars over haar kippenhok

gevallen, en misschien een geluk bij een ongeluk: de kip Lena is vorige week gestorven.

 

 

 

Ten slotte aan iedereen die in mijn vorige blogpost me een hart onder de riem heeft gestoken bij het heengaan van Lola, een hele dikke merci,

wat een warm meeleven.

 

Hoewel de natuur er nog steeds zomers uitziet, verklaar ik bij deze de herfst officieel voor geopend

Om en rond de Mombeek bij het einde van onze doodlopende straat

gonst nog een zomerse bedrijvigheid:

massa's bloemen, bijen en wandelaars,

lekker van de zon genieten

(vandaag helaas iets minder)

 

 

En hoewel er nog steeds erg zomerse zonsondergangen hun best doen  aan de uiteinder,

verklaar ik bij deze toch de herfst officieel voor geopend.

Dat is hier een vaste gewoonte:

vanaf het ogenblik dat mijn zomerse blond,

wordt vervangen door herfstachtig

afvallendbladtikkeltjeroodmaarvooralbruinig

is het herfst.

 

Bij deze dus vanaf vorige vrijdag.

Het spijt me zeer,

ik vrees dat ik met de verandering van haarkleur,

de regen heb opgeroepen:

 

 

En ja, ik weet het,

in mijn vorige post hebben jullie me bijna allemaal de raad gegeven

om mijn quilt te laten liggen

en er later aan door te werken.

Maar het heeft niet mogen zijn.

 

Ineens had hij een pomponrand en was hij klaar.

 

Met de extra boord eraan,

valt hij uiteindelijk toch nog groter uit dan verwacht:

het is een hele zetel vol.

 

Help me eraan te herinneren dat indien ik nog ooit in mijn hoofd krijg,

een granny deken te haken,

dat ik dan een heel ander kleurenpalet moet kiezen

want deze lijkt echt maar dan ook echt

veel te sterk op mijn vorige.

 

 

 

 

Zo in den boom lijkt hij op een vliegend tapijt, he?

 

Die opmerking maakte ik ook al op instagram

en toen zei er iemand dat Ali Baba dan gecrashlanded is in mijn kersenboom.

Soms zijn ze toch wel erg goed op IG

(maar bijlange niet altijd)

 

De dochter moet voor haar werk deze dagen naar verschillende plaatsen her en der in het land,

met zwaar materiaal dat ze niet met het openbaar vervoer kan versleuren,

vermits ze zelf niet graag/goed met de auto rijdt en het overal in steden is,

speel ik taxi,

daarom had ze deze week deze bolletjes van de wolwinkel van Leuven voor me mee,

omkoopwol dus,

maar k ben er wel heel blij mee

 

ondertussen wordt hij al verwerkt in een paar handschoenen

(want de herfst is gestart , he?)

 

 

 

Deze dagen is de groene zetel het populairst bij de katten,

voordien was hij niet gegeerd,

geen idee waaraan het ligt

 

(Jacqueline, zie je het ananaskussen?) 

Hoewel ik helemaal geen swapper ben,
sterker zelfs: ik snapte niet hoe het werkte en heb aan mijn swapmaatje voor wie ik geheim moest blijven, verklapt dat ik voor haar bezig was (stom, he?)
.... waar was ik? ...dus hoewel ik geen swapper ben,
heb ik me deze keer laten verleiden voor de #dierendagminiswap .
vooral omdat ik heel veel sympathie heb voor Mirjam van Mims tasjes (hier klikken)
die prachtige stempels maakt en altijd vrolijk door het leven gaat.

Ik kreeg Saskia op als swapmaat en haar zwarte labrador Otis.
Dus heb ik haar wat dierendingen in een gepersonaliseerde doos gestopt
en ook een hondenkussen gemaakt.
(zie tweede foto).

Omdat ik nergens in de naburige winkels hondenstof vond en omdat het snel moest gaan
en omdat ik wist dat An van Mandarien nog ooit voor Kris van Onliemie een prachtige hondenetui had genaaid, ben ik bij An gaan bedelen. En ja hoor, ze had nog een ieniemienie hondenlapje over
en die ging dan in het patchworkkussen. Ik hoop dat Saskia een beetje tevreden ermee was want graag liet  ik het kussen niet meer gaan omdat ik er ondertussen een emotionele band mee had opgebouwd. Echt!

 

Zie je de dachshund?
Mijn labels zijn op.
De allerlaatste heb ik bij Kris laten liggen in de zomer (dedju)
dus knip ik nu maar dachshunden uit stof en maak  ik eigen labels, dat lukt ook.

Handbeschilderd porselein en lapcat

 

 

 Handenarbeid werkt bij mij erg rustgevend

na geestesarbeid.

Daarom schilder ik 's avonds na het schoolwerk

al eens een bordje of een kopje:

 

 

 

 

Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken,

op sommige momenten zie ik ze graag,

maar soms ook weer niet.

Voorlopig nog niet helemaal overtuigd,

en vraag me af of ik ermee moet doorgaan

(nog veel porselein en nog veel porseleinverf over)

 

Van onze Lou ben ik wél overtuigd,

kijk wat een worstje;

 

Onderstaande foto is genomen vlak voor ik ging lesgeven,

hij wou maar niet van mijn schoot af

en ik kon het niet over mijn hart krijgen

hem eraf te duwen.

Ze kunnen ZO lekker zijn, eh?

 

Onze Lou wordt dit jaar 14.

Hij lijkt alsmaar meer te slapen,

ik weet niet of dit een slecht teken is

(was vroeger super actieve kat)

hopelijk is hij nog heel lang bij ons:

 

 

 

Heel veel genot haal ik ook uit mijn ochtendwandelingen

om mijn hoofd leeg te maken voor de komende dag.

Bij ons vlakbij is er een perenboomgaard

waar de zon erg mooi opkomt,

het geeft een tikkeltje het vakantiegevoel, toch?

 

Good artists copy, great artists steal (Picasso)

   Pablo Picasso zei ooit
"good artists copy, great artists steal".
Daarmee ben ik het helemaal eens.

 

Alles zit immers in elkaar verweven:

 kunst in het leven, het leven in de kunst.
Alles wat je je maar kunt verbeelden, is werkelijkheid.
Een mens ziet wat hij wil zien.
Zien jullie de vier soorten bloemen hierboven?

 

Mijn dochter heeft ooit Van Goghs zelfportret nageschilderd

( met een NOG wildere blik in de ogen dan het origineel)

 

maar eigenlijk brengt Lou de "bontmuts" veel sterker:

Eigenlijk is het aandoenlijk hoe het leven kunst wordt.

Ook Monique mijn blogvriendin uit Australië
wees mij onlangs op het feit

dat één van haar schilderijen
opmerkelijk veel gelijkenissen vertoont

met een Instagramfoto die ik onlangs postte
van de zonsondergang in mijn shampoodoppenslinger.

Neem zeker een kijkje op haar schitterend blog: Moniques Mess

In the pictures above there's art, the stealing of art, and life itself becoming art
(or my cat Lou posing as Van Gogh's fur cap)

 

My dear blog friend, Monique pointed out to me that one of  her paintings ressemles

an IG picture of mine

(see below)

Check out her great blog "moniques mess"
(which is by the way not a mess at ALL!)

En met het gevaar van af te dwalen ,

moet ik dit toch even kwijt:

 gewoonweg lyrisch  word ik van  prachtige zonsopgangen en -ondergangen.

 

Ondertussen weet ik al dat ik voor de rit naar school,

een half uur eerder moet vertrekken,

want onderweg zie ik zoveel mooie natuur, dat ik niet anders kan dan met schurende banden stoppen en een foto maken.

Kijk hier, be-ijzelde bloemen die licht uitstralen:

het leven wordt een schilderij

 

En gisterenochtend de wei achter onze tuin: sprookjesachtig mistig,

ik kon niet anders dan naar die wei kijken

en verhalen maken in mijn hoofd

(het schoolwerk bleef even liggen):

    Eigenlijk zie ik de hele tijd schilderijen overal,

jullie ook?

 

Do you guys see paintings everywhere all the time?

 

 

The French Lieutenant's Woman

 

 

Jullie raden nooit wie ik in de kringwinkel

tegen het lijf liep,

ongelooflijk maar waar:

the French lieutenant:

 

 

Ja, en als dit de luitenant is,

dan ben ik

The French Lieutenant's Woman.

wat vond ik die film indertijd schitterend.

Net voor de rariteit even opgezocht, van 1981 al!

(wij worden -helaas- oud)

Ik vraag me af of ik de film nu nog graag zou zien.

Het enige wat ik me nog herinner is dat Jeremy Irons heel passioneel acteerde

(en er nog stukken beter uitzag dan in de Borgia's, haha)

 

De luitenant is hol en heeft een gat in zijn baret.

In eerste instantie had ik hem als vaas bedoeld,

maar toen het water uit de bodem begon te druppelen,

bleek dat de luitenant niet waterdicht is,

dan wordt hij maar tot kaarsenhouder gedegradeerd.

Jammer,

want ik zag hem best wel graag met de varenpluimen in zijn hoed.

 

Hier laat ik jullie even mee volgen met

"the making of" mijn nieuwe banner voor de blog.

Op mijne groene stoffen stoel (die achteraf vuil was  van 't moszand, maar het is voor het goede doel)

eerst een mooie achtergrond neergeplant,

dan mijn kersthuisjes verlicht,

dan wat tuingroen verzameld,

en daarbij de dachshundbroche die ik

van Carlaatje heb gekregen.

Sjiek, eh?

Nu nog even in paint een tekst erover heen gooien

en dan heb ik een nieuwe banner voor de feestdagen.

     Deze boom in onze tuin, blijft maar mooier worden met de dag.

Ondertussen vergat ik alweer zijn naam (esdoorn, zou dat kunnen?)

maar zeker weet ik wel dat onderstaande boom een kastanje is , die van het eetbare soort,

is dat dan de Tamme Kastanje?

En ook zeker ben ik van de schapenwolken:

 

alles binnenshuis is zoveel mooier

met de zonneglans erop;

 

    En dan zijn we met het mooie weer uiteraard ook gaan wandelen.

Het ruikt heerlijk buiten

Ook ben ik weer stoffen tot reepjes aan het scheuren

en in combinatie met de tant Irene gesponnen en handgeverfde wol,

haak ik ze tot een (laptop)tas.

 

Ondertussen vond ik een gigantische kop.

Eén van mijn broers heet "Rob".

Zijn vrienden noemen hem "De Rob"

Zou hij hiermee blij zijn voor nieuwjaarscadeau?

Gisteren was ik nog eens bij mamaatje (thuis ) en bij papaatje (op het kerkhof)

Mijn lief vadertje ligt onder een supermooie gele boom (hij lijkt wat op die boom van in onze tuin, wie weet is het hetzelfde soort boom.. Wat ben ik slecht in bomen!!

Help, please...)

 

 

En zijn Allerheiligenbloemen zijn nog altijd in zeer goede staat,

't is eraan te zien dat het nog vrij warme nachten geweest zijn tot nu toe: