Partyfeeling: lampions en vlaggen

Gisterenavond was ongewoon feeëriek dankzij de lampionguirlande van Action van vijf euro. Kijk ook hier om de slinger in daglicht te zien.
 Nooit gedacht dat hij  effectief ook zou opladen met zonne-energie. Hij doet het! En hoe!

Ik ga er nog een aantal bijkopen. Het kan maar nooit feest genoeg zijn in de avondlijke tuin.

 
Yesterday evening was quite fairylike with lots of thanks to

the lanternguirlande I bought in Action for only 5 euro’s.  During daylight it looks like this. (Click here)
It actually works! I never thought it could load itself by only sunlight but it did. Good boy!

I think I’m going to buy some additional lanterns. There’s always room for a bigger partyfeeling in the garden.

En verder werd de tuin opgetuigd met twee extra vlaggen:
Eén aan de bamboe (wappert feestelijk) en één aan de krulwilg: de orde-van-de-draak. Doet ridderlijk aan, niet? Nu moet ik stoppen met de tuinversiering wegens verzadigingspunt bereikt.

 
And I put two new flags in the garden :
One on the bamboo (waving festively) and another on the curly-l willow:  the “order-of-the-dragon”. Looks chivalrous, doesn’t it?
Now I definitely have to stop decorating the garden, it really is getting out of hand. The saturation point has been reached.

 

Fonny fazant en Erwin egel

 

Binnenkort is de dochter jarig. Traditiegewijs krijgt ze een zelgemaakt cadeautje. Deze spiegel heb ik twee jaar geleden voor haar gemaakt toen ze tijdens de examenperiode voortdurend geplaagd werd door een fazant met ontstellend veel geklik op het veld achter de tuin.

De dochter noemde hem toen Fonny.

 Als je wil weten hoe hij klinkt, luister dan  even hier naar de derde vogel in de rij.  whttp://www.youtube.com/watch?v=36mGVdWf8b4

 My daughter traditonally gets a handmade present for her birthday. I painted this mirror  two years ago when she was constantly plagued by a pheasant  nestling in the field behind our backyard during her period of studying for the exams. The pheasant produced an awful lot of clicking sounds. If you want to know how that sounds, just listen here  for the 3th bird in the row.

There is so little time left and I haven’t got an idea for a present yet. Can some send me please some divine inspiration from above?

Er rest me nog weinig tijd en ik heb geen enkel idee wat te produceren voor haar verjaardag. Wie heeft een suggestie? Ik wacht op goddelijke inspiratie van boven, maar die blijft voorlopig uit.

 De fazant van de spiegel kwam in me op toen ik daarnet het gras maaide en op het veld in het verse groen (geen idee wat er gezaaid is, iemand anders?) heel veel fazanten hoorde. Ook Lou heeft ze in de smiezen en gaat op zoek.

Lola waagt zich niet verder dan de rand van het terras, dit is voor haar behoorlijk gewaagd en ze kijkt bang achterom.
Zij vindt de tuin gevaarlijk terrein.

 
The  thought of the pheasant mirror came to me when I was mowing   the grass and heard many pheasants calling and making their little clicking sounds in the field next door.. Lou also noticed them  and starts searching..
Lola does not venture beyond the edge of the terrace. To her  the garden  grounds are dangerous grounds.

En op dit ogenblik zit Erwin egel de kattenkommen op het terras gezellig leeg te eten op nog geen meter van me vandaan. Hij is absoluut niet mensenschuw.

Soms zit hij er zo diep met zijn koppeke in dat hij de hele kom over zich heen krijgt.

 

Erwin likes catfood!

Go Erwin!

 

Bibliotheek inspiratie

Het leuke van een provinciehoofdstad  is het grote aantal bibliotheken. Zeker voor mij want ik lees veel en graag.
En nog leuker: de kleinere bibliotheken zijn ook open op zondagvoormiddag.

Zonet heb ik een voor mij onbekend tijdschrift ontdekt: “Handwerken zonder grenzen”. In de nummers die ik meeheb, staan een heleboel prachtige dingen waarvan ik vooraf weet dat het me nooit lukt om ze te maken:

 
The fun of living in a provincal capital  is the large number of libraries we have around.. Especially in my case, since I absolutely adore reading and I’ve always a book or two at hand.
Tthe smaller libraries are even open on Sunday morning. Just now I discovered an unknown  magazine: "Crafts without borders".  I brought a lot of those home and now I am looking at  some  wonderful things that I won’t be able to make at all (so difficult):

Deze is schitterend, helemaal mijn ding. Alleen net iets te veel werk.

 

 

 

 
Maar ook enkele werkjes die me inspireren en waarvan ik denk dat ik er iets mee aankan.

But also some works which inspire me and which I might be able to handle myself (?!?)



Zoals deze drie “roddelende Chinese boerenvrouwen”, die wil ik wel eens proberen te schilderen op doek.

I should be able to paint these three "gossiping Chinese peasant women" on canvas.

De  gebreide Chinese gelukspoppetjes zien er ook makkelijk uit

These   knitted Chinese little dolls look easy enough:

 

Of deze dobbelsteen. Ik zie meteen een bestemming voor een aantal handgeborduurde kringloopschilderijtjes. Ik knip ze vijfhoekig uit, naai ze samen en resultaat: een mooi speldekussen!  Zo, mijn to-do-lijst breidt zich weer uit. Nu nog tijd vinden!

And this dice also seems a piece of cake, doesn’t it? . I can feel a destination for some hand-embroidered paintings I got from the thrift store, which I can cut.  pentagonally,  en then sew them together and the  result: will be  a beautiful pincushion! So, my to-do list expands again. Still find time now!

Stella, de west highland white terrier

Kijk, ik zet mijn mooiste smile op voor de foto!

Look at me: this is my big photo smile!

 

 

 

 

Vanmiddag zag ik Stella nog eens een keer, de west highland white terrier van de schoonzus. Ze was enorm gegroeid (Stella, niet de schoonzus) en zag er schattig uit.

 Verder rook ze enorm naar hond ( alweer Stella, niet de schoonzus)(heel andere geur dan kattengeur)

 This afternoon I met  Stella once again,  she’s the west highland white terrier of the sister-in-law. She had grown enormously  since the last time I saw her and  she definitely looked cute. She also smelled really  dog-like (very different from cat-smell)

 

Daarna zette ik een lampionguirlande van Action (5 euro) in elkaar. Een lichtketting die zichzelf oplaadt via zonne-energie. Ik ben eens benieuwd of vanavond de guirlande oplicht. Best wel spannend.

Then I put a lampionguirlande bought at “Action”(5 euros) each.A light chainthat recharges itself through solar energy.
At this moment it is getting a little bit dark, I’m rather excited wandering whether it will actually glow in a minute.

Het wordt langzaamaan donker en zonet zaten er weer ontstellend mooie oranjeroze wolken in de avondlucht. En die rozige schijn geeft een mooie gloed op de Lou. Hij wil spelen en geeft dat aan door in mijn teen te bijten, je ziet aan zijn blik dat hij elk ogenblik weer kan toeslaan. Ik zit volop mijn tenen in te trekken.

 

Meanwhile the sun is setting beautifully once again and pink clouds appear in the evening sky. And that ray of light gives anice glow on Lou who is looking quite mischievous (he just bit in my toe)

Allegaartuindeken

 

Vanavond een zomerdeken naar de tuin gehaald. Voor de fleur.

Het bestaat uit een samenraapsel van:

1. Breisels uit de tijd dat ik nog pulls voor de kinderen maakte en na een mouw of zo stopte omdat ik ofwel geen garen, ofwel geen zin meer had… die zwarte met die Noorse bloemmotieven is nooit afgeraakt wegens te kleine naalden, te veel telwerk en te weinig geduld, 

2. Sjaals die ik ooit begon maar niet graag zag wegens te fel,

3. Granny squares die ik ooit voor een kussen begon maar  met te grote haaknaalden en bijgevolg niet netjes genoeg

4. Een rand van een hartenmotieffleeceke dat nergens bij paste en telkens wanneer ik in mijn stoffenkast keek vroeg ik me af waarom ik dat in godsnaam ooit had gekocht.
 

 Tonight  I used my summer blanket in  the garden. Seeing it, always makes me  warm inside and happy.
It actually rather is a  hodgepodge of:
1. Knitted things from the time I still knitted pull-overs  for the children and made ​​a sleeve or so and then quit  half way because  I was out of  yarn, or the knitting  no longer made sense ... that black knitting with Norwegian motifs  never was finished at all,
2. Scarves that I once started but  that I did not like because they seemed too bright
3. Granny squares that I ever started as  a cushion but with  too large crochet hooks   that made it  look like the most ugliest cushion in the world.
4. Some fleece fabric that seemed useless and I was asking myself why on earth did I ever buy it

 

Resultaat: een allegaartuindeken, een misbaksel eigenlijk, maar iedereen houdt ervan. Wanneer de dochter niet in Hamburg woont, gebruikt ze het doorgaans om op haar buik in het gras een boek te lezen. Er komt dan altijd een kat of twee bijliggen. Dit deken trekt ze werkelijk aan, kunnen ze goed hun nagels inzetten.


When the daughter doesn’t live in Hamburg, she uses this thing it in the grass reading a book. On her belly of course. At such a time there always is one (or 2 or 3 ) cat hovering about. The cats truly ador this combination of wool, yarn and fleece, apparently this is the best material to put their nails in and scratch along.

En van katten gesproken. Lola die net als ik met rug en achterpoot/been-problemen kampte de voorbije twee maanden, recupereert stilaan. Op dit ogenblik is ze zelfs weer in staat om in de sofa te springen. Ik had zonet een warmwaterkruik gemaakt voor mijn pijnlijke been (eigenlijk gaat het best goed, ik ben vandaag weer de hele namiddag gaan werken, maar nu moet ik even bekomen) en ik zat in de sofa op de laptop en ging even naar de keuken en nu ik hier weer arriveer ligt Lola heel trots bovenop de warmwaterzak. Duidelijk ervan genietend.
Lap, die ben ik kwijt.

Lou de fletskont

Vandaag ben ik naar de school geweest omdat ik toch heel graag meehelp aan het filmproject. Fysiek gezien ging het relatief goed (geen vreugdedans of zo, dat komt nog de komende weken   :) als het nog beter met me gaat nu ik vandaag mijn derde hernia infiltratie heb gehad na school) 

De studenten weerzien was het  heerlijkst van deze dag.
Om mezelf voor zoveel dapperheid ( namelijk de pijn verbeten en ervoor gegaan-) te belonen, kocht ik wat potplanten. Op de zijkant van de kartonnen dozen hierboven, zie je wat het hoort te worden.
Potten kon niet meer want mijn voorraad-energie-van-de-dag was op, en de avondzon kwam eraan, en in de verte zag ik Lupus spartelen in zijn rieten zetel achter in de tuin (zie foto hieronder)

Voor het eerst sinds lang een hele namiddag zonder t baasje is zwaar voor Lou, mijn "fletskont". Het Vlaamse werkwoord fletsen is absoluut niet in standaardnederlands te verwoorden.
Lou toont altijd zijn blijdschap door zich op zijn rug te gooien en zijn buikje ostentatief omhoog te steken.
Daarop dient dan geaaid te worden.

En als het aaien niet snel genoeg komt, begint hij kopjes te geven aan de stoel

Duif met een hoofdletter

 Theo en Tilda Toekan houden Duif op veilige afstand.

 

Nu de meesjes en de roodborstjes niet meer  het voederhuisje  bezoeken, heeft er zich een hele dikke vette duif genesteld.
Vanwege haar fameuze postuur  is er  zelfs geen naam bedacht, maar werd het gewoon “Duif-met-een–hoofdletter”.

Now that the tits  and the robins no longer  visit  the bird feeder, a very  big fat pigeon took their place and nested there.
Because of her enormous size, I won’t even bother to choose a name, for me  it's just “Pigeon” with a capital letter.


Vermits Duif nu al minstens drie dagen onafgebroken het vogelhuisje bemant, en ik een beetje bevreesd ben voor de viezigheid die ze achterlaat, dacht ik eerst: “ik hang wat vrolijke kleurtjes aan het huisje, dat schrikt Duif wel af.”
Maar Duif kwam aanvliegen en vond haar gepimpte huisje best leuk.

Since Pigeon  has  already  been staying for at least three days in the birdhouse, and I'm a little afraid of the filth she  leaves behind,  I thought: "let’s put some bright colors to the birdhouse, so Pigeon  will be scared off."
But Pigeon   flew in  and liked her pimped house very very much

                                      Duif vindt haar gepimpte huisje best wel leuk...

Eigenlijk had ik het een beetje aan mezelf te wijten, want haar afbeelding stond heel duidelijk op het plaatje. Duif moet gedacht hebben “he? Dat ben ik!”:

(Daarom heb ik ook een plaatje met een vreemde gele vogel gemaakt. Hopelijk herkent hij zichzelf en komt hij bij Duif wonen.)

Toen vroeg ik me af of de afgebleekte plaatjes in een heldere kleur haar zouden afschrikken. En ik knipte wat toepasselijkheden uit tijdschriften en ging er zozeer in op dat Lou het beu was om tegen mijn been aan te schurken voor eten en zich midden in mijn copy-and-paste legde, en toen ik de kat had gevoederd en de nieuwe (echt wel fel gekleurde) bewegwijzering had aangepast, dacht ik “dát zal Duif leren” en nog geen twee minuten later was ze er weer, in grote teugen genietend van haar nóg nieuwere stek.

Then I wondered  whether  the bleached pictures in a bright color would deter her And I cut some appropriate words  from magazines and was so focused that I even forgot to feed  Lou and he got fed of rubbing himself against my leg and positioned himself in the middle of  in my copy-and-paste, and when  I changed the new (really bright colored) words, I said "that will teach Pigeon" and just when the words came out of my mouth, Pigeon popped up again, enjoying even better her new home .

 

 

Later  heb ik er Theo en Tilda Toekan ingezet.

HA! Geen Duif meer te zien.

Later , I got   Theo and Tilda Toucan in the house. HA!  Pigeon disappeared miraculously. That’s the trick.