Stella, de west highland white terrier

Kijk, ik zet mijn mooiste smile op voor de foto!

Look at me: this is my big photo smile!

 

 

 

 

Vanmiddag zag ik Stella nog eens een keer, de west highland white terrier van de schoonzus. Ze was enorm gegroeid (Stella, niet de schoonzus) en zag er schattig uit.

 Verder rook ze enorm naar hond ( alweer Stella, niet de schoonzus)(heel andere geur dan kattengeur)

 This afternoon I met  Stella once again,  she’s the west highland white terrier of the sister-in-law. She had grown enormously  since the last time I saw her and  she definitely looked cute. She also smelled really  dog-like (very different from cat-smell)

 

Daarna zette ik een lampionguirlande van Action (5 euro) in elkaar. Een lichtketting die zichzelf oplaadt via zonne-energie. Ik ben eens benieuwd of vanavond de guirlande oplicht. Best wel spannend.

Then I put a lampionguirlande bought at “Action”(5 euros) each.A light chainthat recharges itself through solar energy.
At this moment it is getting a little bit dark, I’m rather excited wandering whether it will actually glow in a minute.

Het wordt langzaamaan donker en zonet zaten er weer ontstellend mooie oranjeroze wolken in de avondlucht. En die rozige schijn geeft een mooie gloed op de Lou. Hij wil spelen en geeft dat aan door in mijn teen te bijten, je ziet aan zijn blik dat hij elk ogenblik weer kan toeslaan. Ik zit volop mijn tenen in te trekken.

 

Meanwhile the sun is setting beautifully once again and pink clouds appear in the evening sky. And that ray of light gives anice glow on Lou who is looking quite mischievous (he just bit in my toe)

Allegaartuindeken

 

Vanavond een zomerdeken naar de tuin gehaald. Voor de fleur.

Het bestaat uit een samenraapsel van:

1. Breisels uit de tijd dat ik nog pulls voor de kinderen maakte en na een mouw of zo stopte omdat ik ofwel geen garen, ofwel geen zin meer had… die zwarte met die Noorse bloemmotieven is nooit afgeraakt wegens te kleine naalden, te veel telwerk en te weinig geduld, 

2. Sjaals die ik ooit begon maar niet graag zag wegens te fel,

3. Granny squares die ik ooit voor een kussen begon maar  met te grote haaknaalden en bijgevolg niet netjes genoeg

4. Een rand van een hartenmotieffleeceke dat nergens bij paste en telkens wanneer ik in mijn stoffenkast keek vroeg ik me af waarom ik dat in godsnaam ooit had gekocht.
 

 Tonight  I used my summer blanket in  the garden. Seeing it, always makes me  warm inside and happy.
It actually rather is a  hodgepodge of:
1. Knitted things from the time I still knitted pull-overs  for the children and made ​​a sleeve or so and then quit  half way because  I was out of  yarn, or the knitting  no longer made sense ... that black knitting with Norwegian motifs  never was finished at all,
2. Scarves that I once started but  that I did not like because they seemed too bright
3. Granny squares that I ever started as  a cushion but with  too large crochet hooks   that made it  look like the most ugliest cushion in the world.
4. Some fleece fabric that seemed useless and I was asking myself why on earth did I ever buy it

 

Resultaat: een allegaartuindeken, een misbaksel eigenlijk, maar iedereen houdt ervan. Wanneer de dochter niet in Hamburg woont, gebruikt ze het doorgaans om op haar buik in het gras een boek te lezen. Er komt dan altijd een kat of twee bijliggen. Dit deken trekt ze werkelijk aan, kunnen ze goed hun nagels inzetten.


When the daughter doesn’t live in Hamburg, she uses this thing it in the grass reading a book. On her belly of course. At such a time there always is one (or 2 or 3 ) cat hovering about. The cats truly ador this combination of wool, yarn and fleece, apparently this is the best material to put their nails in and scratch along.

En van katten gesproken. Lola die net als ik met rug en achterpoot/been-problemen kampte de voorbije twee maanden, recupereert stilaan. Op dit ogenblik is ze zelfs weer in staat om in de sofa te springen. Ik had zonet een warmwaterkruik gemaakt voor mijn pijnlijke been (eigenlijk gaat het best goed, ik ben vandaag weer de hele namiddag gaan werken, maar nu moet ik even bekomen) en ik zat in de sofa op de laptop en ging even naar de keuken en nu ik hier weer arriveer ligt Lola heel trots bovenop de warmwaterzak. Duidelijk ervan genietend.
Lap, die ben ik kwijt.

Lou de fletskont

Vandaag ben ik naar de school geweest omdat ik toch heel graag meehelp aan het filmproject. Fysiek gezien ging het relatief goed (geen vreugdedans of zo, dat komt nog de komende weken   :) als het nog beter met me gaat nu ik vandaag mijn derde hernia infiltratie heb gehad na school) 

De studenten weerzien was het  heerlijkst van deze dag.
Om mezelf voor zoveel dapperheid ( namelijk de pijn verbeten en ervoor gegaan-) te belonen, kocht ik wat potplanten. Op de zijkant van de kartonnen dozen hierboven, zie je wat het hoort te worden.
Potten kon niet meer want mijn voorraad-energie-van-de-dag was op, en de avondzon kwam eraan, en in de verte zag ik Lupus spartelen in zijn rieten zetel achter in de tuin (zie foto hieronder)

Voor het eerst sinds lang een hele namiddag zonder t baasje is zwaar voor Lou, mijn "fletskont". Het Vlaamse werkwoord fletsen is absoluut niet in standaardnederlands te verwoorden.
Lou toont altijd zijn blijdschap door zich op zijn rug te gooien en zijn buikje ostentatief omhoog te steken.
Daarop dient dan geaaid te worden.

En als het aaien niet snel genoeg komt, begint hij kopjes te geven aan de stoel

Duif met een hoofdletter

 Theo en Tilda Toekan houden Duif op veilige afstand.

 

Nu de meesjes en de roodborstjes niet meer  het voederhuisje  bezoeken, heeft er zich een hele dikke vette duif genesteld.
Vanwege haar fameuze postuur  is er  zelfs geen naam bedacht, maar werd het gewoon “Duif-met-een–hoofdletter”.

Now that the tits  and the robins no longer  visit  the bird feeder, a very  big fat pigeon took their place and nested there.
Because of her enormous size, I won’t even bother to choose a name, for me  it's just “Pigeon” with a capital letter.


Vermits Duif nu al minstens drie dagen onafgebroken het vogelhuisje bemant, en ik een beetje bevreesd ben voor de viezigheid die ze achterlaat, dacht ik eerst: “ik hang wat vrolijke kleurtjes aan het huisje, dat schrikt Duif wel af.”
Maar Duif kwam aanvliegen en vond haar gepimpte huisje best leuk.

Since Pigeon  has  already  been staying for at least three days in the birdhouse, and I'm a little afraid of the filth she  leaves behind,  I thought: "let’s put some bright colors to the birdhouse, so Pigeon  will be scared off."
But Pigeon   flew in  and liked her pimped house very very much

                                      Duif vindt haar gepimpte huisje best wel leuk...

Eigenlijk had ik het een beetje aan mezelf te wijten, want haar afbeelding stond heel duidelijk op het plaatje. Duif moet gedacht hebben “he? Dat ben ik!”:

(Daarom heb ik ook een plaatje met een vreemde gele vogel gemaakt. Hopelijk herkent hij zichzelf en komt hij bij Duif wonen.)

Toen vroeg ik me af of de afgebleekte plaatjes in een heldere kleur haar zouden afschrikken. En ik knipte wat toepasselijkheden uit tijdschriften en ging er zozeer in op dat Lou het beu was om tegen mijn been aan te schurken voor eten en zich midden in mijn copy-and-paste legde, en toen ik de kat had gevoederd en de nieuwe (echt wel fel gekleurde) bewegwijzering had aangepast, dacht ik “dát zal Duif leren” en nog geen twee minuten later was ze er weer, in grote teugen genietend van haar nóg nieuwere stek.

Then I wondered  whether  the bleached pictures in a bright color would deter her And I cut some appropriate words  from magazines and was so focused that I even forgot to feed  Lou and he got fed of rubbing himself against my leg and positioned himself in the middle of  in my copy-and-paste, and when  I changed the new (really bright colored) words, I said "that will teach Pigeon" and just when the words came out of my mouth, Pigeon popped up again, enjoying even better her new home .

 

 

Later  heb ik er Theo en Tilda Toekan ingezet.

HA! Geen Duif meer te zien.

Later , I got   Theo and Tilda Toucan in the house. HA!  Pigeon disappeared miraculously. That’s the trick.

 

 

Chow chow tegen rugklachten

Kijk! Deze foto stond vandaag in de krant.

Eindelijk een geheim wapen tegen rugpijn:

de chow chow...

(he? Ik snap het niet helemaal...)

 

En dan te zeggen dat we er heel lang zelf een hebben gehad.

Bernard, een geweldige chow chow, hij was onze huwelijkscadeau.

Hier converseert  hij gemoedelijk  met de zoon, de foto is ondertussen al meer dan 20 jaar oud.

Ik mis Bernard nog heel dikwijls. Als hij er nu nog was, kon hij me overeind trekken zoals het de dame hierboven overkomt.

Hämbörg is jur friend

Ik heb mezelf de volgende duidelijke regel opgelegd: “zodra er in de tuin bloemen groeien, mogen er geen boeketten meer buitenshuis worden gekocht.”
Behalve in geval van een paar uitzonderingen:
1. In geval van fysiek leed (check),
2. In geval van psychische ongemakken (check)
3. In het geval dat het boeket in kwestie supergoed past bij het interieur (check. Dat kussen matcht perfect).

 
Een beetje schuldgevoel heb ik wel  want op dit ogenblik bloeit het buiten wondermooi. Vooral de tulpen brengen absoluut kleur in de tuin en in mijn leven.

 
I imposed  the following clear rule upon myself "as soon as the flowers grow in the garden,,I can  no longer buy flower bouquets "
Except in case of  a few exceptions:
1. In case of physical suffering (check),
2. In case of psychological discomfort (check)
3. In the event that the bouquet in question super well with the interior (check. That pillow matches perfectly).

Am feeling a little bit guilty though because we have lots of flowers in our garden at this time of the year. Mostly tulips.

 

 

 

Het fysieke leed deed zich opnieuw gevoelen in het weekend toen de hernia weer helemaal in mijn been is getrokken. Damn hernia!

De echtgenoot en ik brachten de dochter naar haar nieuwe huurappartementje in Hamburg waar ze de komende twee maanden werkt.Ondergetekende kon geen stap meer zetten. Gelukkig waren er veel banken in Hamburg (ook in het zeer mooie Rathaus) en hebben we op leuke plekken kunnen eten waar de kelners meteen met een (rug)kussen kwamen. We hebben de etenstenten zo uitgezocht dat we altijd tot net aan de voordeur konden parkeren en ik maar binnen hoefde te hinken.

De oude houten banken van het Rathaus liggen goed.

Ik ben toch heel blij dat ik erbij was en nu een idee heb hoe haar verblijfplaats eruitziet en in welke buurt ze woont. Het mooiste aan haar appartementje vond ik het terras, heerlijk met een vers bottende boom.

Hamburg lijkt me (voor zover ik het vanuit de auto heb kunnen zien) een übercoole stad. Hopelijk kan ik gauw en iets betere conditie weer op bezoek.

 En daarmee belanden we middenin mijn psychisch probleem: de onmogelijkheid  vooraf te plannen, maakt  moedeloos. Op school ben ik alweer in ziekteverlof, maar voorlopig maar voor twee dagen want ik op 2 en 3 mei ondersteun ik  graag het filmproject dat we de voorbije weken  met veel liefde hebben voorbereid. Zoveel energie erin gestopt en dan niet erbij zijn, dat ligt niet in mijn aard. Dus ik rust heel veel in de hoop dat het  goed komt.

Voorlopig put ik troost uit de bloglectuur  en ook uit de warmwaterzak  onder mijn been op het voetenbankje. En oh ja, ook uit de bloemen: binnen én buiten.

En uit de katten…met of zonder bloemen.

 

The physical suffering occurred again during the weekend when the hernia got  back into  my leg . Damn hernia!
The husband and I installed  the daughter in  her new rental apartment  in Hamburg where she will be  working for  the next two months.
Unfortunately my leg refused to cooperate but fortunately, there were many banks in Hamburg (in the very beautiful Rathaus) and we ate where the waiters immediately came with a pillow (for my sore back). At nice places We have picked out the food tents judging by the fact that they had a parking space very nearby car park as to make it not too difficult for me.
I am utterly happy , despite all the fysical pain, to have seen the neigbourhood my daughter will be living in.. The best part of her apartment in fact is  the terrace, with a lovely fresh budding tree.
Hamburg seems to me (as far as I can tell from having seen it from the inside of the car) a really cool city. Hopefully I can pay a new visit in a slightly better condition.

 

Het Rathaus

 

Gezellig eten bij Portonovo

En speciaal voor de Nederlandse bloggers, voor de kroning morgen, nog even een glimp in het huis van Maxima en Alexander (uit de Volkskrant van het weekend):

Room with a view

 

Als je een stoffenliefhebber bent en ooit in Londen komt, moet je zeker in de wijk Shoreditch even langs Bethnal Green Street lopen. De hele straat ligt vol met etnische winkeltjes die Sari-stof verkopen, deze werd een kussen één met blinkjes erop die heel mooi het zonlicht vatten:

 

 

En gisterenavond  bij  het grasmaaien (ja hoor, het lukt weer beetje bij beetje met de rug als ik niet teveel ineens doe), toen vond ik dit in het nog te maaien gras.

(Het zag eruit als een wasbeerstaart)....

 

 

 

 

 

Maar uiteraard zat Hugo eraan vast.

Hugo is werkelijk een buiten-beest: hij gedijt het best in absolute zon en geniet dan van zijn duplex-rotan in de tuin.

De tafel is ideaal want hij ligt er in de zon en toch beschut.

Verder klemt hij vaak zijn pootjes rond de tafelpoten en scherpt hij zijn nagels aan het riet.

Ook Lou gebruikt deze tuintafel heel graag.

Zowel de dochter als ik vinden Hugo's mokabuik heel mooi, zo bruin (in tegenstelling tot zijn grijze rug) en zo pluizig...

Hier doet Hugo nog zijn best om verder te slapen ondanks de fotoshoot:

 

Hier is hij half wakker (arme jongen):

 

 

 

 

 

 Hier heeft hij het helemaal opgegeven (kijk het slaapwater staat nog in zijn ogen):

(daarna ben ik ter compensatie van zijn slaapverstoring wel met hem gaan spelen. Zijn lievelingsbezigheid is een klein stokje proberen te vangen (al lopend, of al springend, heel schattig)

En vermits Hugo absoluut niet graag binnen slaapt en ons tuinhuis één open kant heeft waardoor de wind erg binnenkomt, hebben we een soort van box in hout in een hoek van het tuinhuis getimmerd (mét een view doorheen de patrijspoort een ook een duplex want bovenop staat nog een iglomandje voor de wat warmere dagen)