Lola's mand en woken met gouden rand

Vanavond  even gewandeld tot bij de rode Limousin koeien in onze achtertuin. Ze zijn alleraardigst en dragen allemaal hun gsm-nummer in hun oor. Ze poseerden mooi voor me maar ik krijg hun foto niet geüploaded.

Bij thuiskomst gaat de zon oranje onder en geeft de wolken een gouden rand terwijl Lola ongegeneerd ligt te maffen in haar gehaakte mand. Nog altijd is het haar favoriete slaapplek.
Kijk hoe de kromming van haar rug precies past op de rand.
Als dat geen vakwerk is!   :)
Ik ben nog steeds trots op het resultaat.

 

Tonight I took a walk to the field and met this red Limousin cow. She has got her mobile number in her ear. Unfortunaltely I don't seem to manage to upload their picture.
When I got home, Lola was snoring in her basket and the sunset was quite gorgeous. All the clouds had their silver linings.

Hier moest de foto van mijn achtertuinkoe komen maar ik zie hier een vakje met een kruis staan.

Misschien dat er voor jullie hier wél een koe zichtbaar is. Haha.

De  rosse Limousin doet me denken aan het schilderij hieronder dat hangt in het kasteel van het sprookjesachtige  kleine dorpje Gargilesse, zo’n 300 km ten zuiden van  Parijs. We zijn hier even gestopt op onze weg naar het Zuiden  omdat de schrijfster George Sand er een klein huisje had  dat we  wilden zien. Het stelde niet veel voor, dat huisje van haar. Het dorp wél .

The red cow looks a lot like the ones in the picture taken in the castle of Gargilesse, a very pretty little village where the French writer George Sand had a little house. We stopped there on our way to the South of France.

Gargilesse, vakantiestad van de Parijse  George Sand

 

Kussen gevuld met liefde

Dit kussen is letterlijk onbetaalbaar.

Er zit massa's  liefde, herinneringen  en handwerk uren in.

Hier zie je het in profiel, 

liggend op een stapel bevriende kussens.

De pluchkes aan de rand komen van de sjaal

(zie later) 

 

 

 

Terwijl ik de laatste hand aan het kussen legde,

zaten Lupus en Lola 

naast hun kommetje op hun eten te wachten,

de aandachtige toeschouwer zou hun

blik misschien

"licht verwijtend"

kunnen noemen.
 

Mij lijkt het eerder

een blik vol verwachting

(zo van mmmmmm wat gaat het vandaag weer voor lekkers zijn?)

 

 

Kort samengevat:

 

De dochter begon net voor kerstmis een borduurwerk voor mij,

omdat ze weet dat ik dol ben op kleuren en roosjes,

ze gaf het me als kerstcadeautje

maar kreeg het helemaal niet af

het borduren kostte haar veel meer moeite dan gedacht

Het was de eerste keer dat ze naaide en

ze had de tijd verkeerd ingeschat....

(die overmoedigheid heeft ze van mij geërfd)

Alleen de grote rode bordeaux roos in het midden had ze afgewerkt.

Lees het hele verhaal hier.

 

Ik heb er zelf daarna verder aan gewerkt.

O.a. toen ik in het ziekenhuis was voor mijn hernia operatie

en ook op bezoek bij  mama in het ziekenhuis bij haar heup operatie,

en daarna ook op de Frankijkreis in de auto

naast de rijdende echtgenoot.

Toen de geborduurde lap eindelijk klaar was,

heb ik in in mijn stoffenverzameling 

 wat stof gezocht voor een rand er rond,

de stof komt van de Indische wijk in Londen waar de dochter en ik een happy tijd beleefden

toen ze nog er nog studeerde,

en daarna zocht ik ook nog een sjaal

 die ik niet meer draag wegens te hippie-ig.

Die twee te samen hebben het borduurwerkje

mooi gekadreerd.

 

 

 

La douce France

Non-stop zon en belachelijk veel tijd, a volonté zwemmen, lezen, stadjes bezoeken en wijntjes nippen, veel tête-à-têtes met de echtgenoot, vrij van (werk)verplichtingen en daarbovenop  ontroerende mooie, zonovergoten-VanGoghiaanse- landschappen…. Die combinatie  is voor mij het absolute paradijs en toevallig de plaats waar we de voorbije 14 dagen hebben rondgehangen.
Dat paradijs heet Frankrijk. We vertoefden één week in de Tarn regio, de tweede week in de Gers-streek.

Hier te genieten op zijn zuiders, geeft inzicht in waarom   Carpe Diem  door een Italiaan van het uiterste Zuiden is bedacht, en niet door pakweg een Scandinaviër….

 Sun  24/7 ​​and a  ridiculous amount of free  time, an abundance of  swimming, reading, visiting towns and sipping glasses of wine, many tête-à-têtes with the hubby, free of (work) obligations and on top of  that  pretty-VanGogh-like landscapes ....  that’s what  the absolute paradise looks like to me.
That’s also where we have been hanging out for a fortnight. That paradise is called “France”.. We’ve been visiting the Tarn and the Gers region.

Our  staying here makes it crystal clear to me how Carpe Diem was invented by a man from the South and not by some kind of Scandinavian guy!

 

Met  temperaturen van 35 plus biedt  ons zwembad de grootste troef: Ik heb er zowel in gezwommen (deu-euh!!!);geluchtmatrast , gelezen, als ook gehaakt. (nat plastic haakt lekker weg!!)

The hot weather made the pool our most precious holiday asset. I used it to swim (deueueuhhh), to read, to airfloat, to read and to crochet (wet plastic no problem at all!

La Romieu (het klooster)

Lees zeker de achtergrondgeschiedenis over de katten,

't is een heel mooi verhaal.

De stad staat vol met kattenbeeldhouwwerk.

Heel onverwacht stond hij daar: de regenboog 

 

 

Auvillar

Auch

Verder heel veel kleurrijke landschappen en in slaap dommeleende stadjes gezien met de plaatselijke brocantemarkten  en mooie stofjes gekocht in Toulouse (zowel op de Afrikaanse markt als in een hippe stoffenwinkel)

The landscapes and cute little villages were great. Toulouse is top.

De woonkamer van ons huisje in de Tarn

De slaapkamer van de dochter  in ons tweede huisje

(ze is één weekje komen overvliegen en heeft van de beide streken iets meegepikt)

 

Realmont

 

 

Onderweg het meest genoten van twee jonge fazanten die maar niet konden beslissen om al dan niet over te steken en ook  van de plaatselijke (tikkeltje openlucht) bioscoop van het heerlijke dorp  Gazaupouy.en oh....dan vergeet ik nog de regenboog die zomaar uit het niets opdook (zie foto hoger)

On our drives trhough the country we truly enjoyed two young pheasants that could not decide whether they should cross the street, the cinema in Gazaupouy.(what a village!) and the rainbow suddenly appearing out of nothing.

De cinéma van Gazaupouy

 

 

Gelukkig was er internet in ons vakantiehuisje om af en toe nog wat bij te werken voor het nieuwe academiejaar.
Helaas zonder veel succes: de wil was groot maar de hitte te warm en het zwembad te aanlokkelijkheid in haar verleidelijkheid. (dit is volgens mij een vet pleonasme).

Our holiday home was equipped with WiFi and I SO wanted to work for the next academic year but unfortunately the warmth was too much and  the  pool too enticing.

Mini mini giveaway

 Gisterenavond bij thuiskomst van veertien dagen vakantie was de boer net stro blokjes op het veld achter onze tuin aan het leggen.
Wij heel blij want vooraf hadden we gedacht dat we dit mooie moment allicht net zouden gemist hebben.

 

Hugo keek heel verbaasd toen hij me in de tuin zag komen (veertien dagen door de buurvrouw verzorgd en ineens zag de buurvrouw er heel anders uit).

 

 Het doet me plezier dat onze beider katers de plastic top appreciëren die ik nog net voor vertrek voor hen heb gehaakt. Zie daarover deze post.

 

 

 

We logeerden  de afgelopen week

in de buurt van een mooie stad.

Ik kocht er vrolijke stoffen op deze Afrikaanse markt.

Wie mij het eerst kan zeggen welke stad op onderstaande foto staat, krijgt de gehaakte bloemen die in de vorige post in de pruimenboom van ons vakantiehuisje hangen.

Plastic bloemen in de pruimenboom

 

 Twee plastic bloemen in de pruimenboom:
helemaal het zomergevoelen.

Het verkort verhaal achter deze foto: de gestreepte plasticsupermarktzakken smeekten me om hergebruik  en ik knipte gewillig en  enthousiast, mogelijkerwijze werden ze licht verkeerd begrepen omwille van hun ietwat vreemde taaltje.

Maar eigenlijk is het best wel hun hun eigen schuld, ze moesten maar niet zo vrolijk gekleurd geweest zijn

Tough cookies desalniettemin want harde plastic maar uiteindelijk heb ik ze klein gekregen (haha)

Two plastic flowers in the prune tree: summer is all over the place.

These supermarktbags begged me to be recycled and I just cut them. Possibly I misunderstood their pledge because of their strange language. But who cares? It it their own fault, they shouldn’t have been so colourful.

Being hard plastic, they put up quite some resitance! Tough cookies those two

Summer impressions x 3

Summer impression 1:

 

Oorspronkelijk bedoelde functie: handtas, casual chique.
Wegens te klein voor handtasrommel,  ondertussen gedowngraded tot toiletzak.

Hij past in ieder geval perfect bij de zomer. HEM zien volstaat om de zon te doen schijnen.

Er zitten restjes stof in van minstens twee voorbije vakantieoorden, dat alleen al  maakt me blij.

This  casusal chique handbag was (since it was one size too small) upgraded (or is it downgraded?)  to a cosmetic bag.

It perfectly matches the summer feeling of the last few days.

The sight of it already sends sun rays to  my heart . I used several pieces of fabric from different holiday destinations. Therefore it thouroughly consists of summer.

 

Summer impression 2:

Even zomerig (want ook lekker geel)  is  de bloem van venkel,

zeker als ze bijzonder de hoogte in gaat. 

 Alle planten die heftig tekeer gaan, zijn MIJN planten.

Zolang ze maar niet “binnen de perken blijven”, ik kan er heel lang naar kijken.

Deze venkelbloem geurt bovendien heel lekker anijsachtig.

Niet dat ik Ricard of Ouzo graag lust, maar het betekent in ieder geval ook zomer.

Ik heb me er zonet naastgezet om mijn boek verder te lezen.

In the same degree summer-y as the bag, is the fennel flower. I absolutely adore all fiercely growing plants going  beyond their limits. I have been looking  for a long while at this bush of flowers and they smell absolutely delicious, kind of anise flavory.

An ideal place to read my holiday litterature.

 

 

Summerimpression 3:

 

Zelf  heb  ik de voorbije weken iets te veel  buiten de perken geleefd want  schaamteloos en onverdroten gezomerd zonder enige bekommernis om  het nieuwe academiejaar.

Van al die zon en veel gezwem is mijn haar helemaal afgeschoten  

en hopeloos uit model.

Dringend kapper nodig maar  uitgesteld.

 Geen zin en geen tijd.

Wegens lichte paniekaanval vandaag dan  maar begonnen aan het denk- en schrijfproces  van de syllabus ‘Het  Spreekproces’.

Zo! De begintoon is gezet!

Het plichtsgevoel roept niet meer (erg).

 

Because of all the sun and a lot of swimming my hair looks a mess. But who cares? I’ve been “summering” shamelessly. This is unabashed, malapert. I enjoyed the summer and forgot all about the new academic year that is approaching rather fast. So today I started the  thinking and writing process of a new syllabus. All done  now and my sens of duty is no langer calling. Eat that!

crème brûlée in the shape of Belgium

 

 Kijk! Al een stuk van de plastic slinger klaar!

Het spreekt vanzelf dat hij meteen wordt getest.

En ja hoor!

Het voelt heel zomers en feestelijk aan.

Zeker als we eronder een crème brûlée eten in de vorm van België.

De dochter vindt het eerder iets alien-achtig,

maar dan best wel een zielige alien.

 

Look! Already one part of the guirlande is finished.

It utterly gives us the summer feeling.

Especially when we are enjoing a crème brûlée in the shape of Belgium.

Or is it something rather alien like looking a bit sad?

En plastic haken stopt niet met de vlaggenlijn.

Ook Hugo krijgt een eigen plastic dekentje,

dat hem wel schijnt te bevallen.

 

And of course the plastic crochet keeps on going.

Now Hugo got himelf a new plastic blanket.

He's rather enjoying it.

MMMMMMMmmmmmm: SO nice!!!

En deze kaart kocht ik ooit in London.

Om te beginnen vind ik ze geweldig grappig

(dit is echt mijn soort van humor)

en verder hoop ik ooit zo'n corgi

zoals de Engelse queen heeft,

zelf te mogen hebben.

Hij is kei cool,

zelfs cooler dan de ruigharige teckel.

Verder heeft hij net de hondeneigenschappen die wij zoeken:

zeer katvriendelijk,

uiterst minzaam,

altijd happy,

absoluut rustig

(zijn pootjes zijn veel te kort

om excessief veel wandeling te vragen)

en vol levenslust en humor.

Laat maar komen die corgi.

We noemen hem dan Freddy

of misschien Harry of Ferdinand.

Hij zou me in ieder geval heel gelukkig maken.

 

I bought this postcard in London because I thought it was extremely funny.

And also because I hope to buy a corgi one day.

This dog is SO cool!

Even better than a dachshund.