Crochet & moedige mama

 

Mijn moedige moeder doet het fantastisch.

Drie maanden geleden krijgt ze te horen dat ze nog max. een jaar te leven heeft en

ondertussen heeft ze haar leven weer helemaal opgepakt,

ze praat ongedwongen over haar ziekte

en stelt ons allemaal op ons gemak.

 

Verder probeert ze zoveel mogelijk alles te regelen.

Zo is ze haar huis op orde aan het zetten

en geeft ze beetje bij beetje spullen aan kinderen en kleinkinderen mee.

Vandaag was ik bij haar en toen ze merkte dat ik zwarte stof te weinig had voor

mijn nieuw haakwerk van stofjesreepjes ,

zei ze : ga maar in mijn kleerkast kijken , er zit zoveel in

dat ik nooit meer zal dragen.

Het zwart-wit gebloemde zijden  stofje zal ik via mijn haakwerk voortaan altijd koesteren.

 

Terwijl mama in december zich afvroeg of ze kerst wel zou halen,

zou ze nu nog heel erg graag haar 80ste verjaardag meemaken,

die is op 3 maart.

Dat moet lukken, he?

 

Gelukkig is haar pijn momenteel onder controle,

ze is wel heel vlug moe en slaapt veel,

maar ze geniet nog erg van het leven.

 

als ik bij haar ben, handwerk ik veel,

ook het vervolg van de misterialane cottages komt hier tot stand:

 Momenteel ondervind ik licht technische problemen ermee

maar Jacqueline heeft beloofd me technisch te komen ondersteunen.

Ze zegt dat we er met ons tweetjes er  een heldere blik kunnen op werpen

als we een cavaatje (of twee) erbij nemen,

dat geloof ik goed.

Jackie to the rescue

 

Ondertussen zijn het examens op school en vermits die van mij heel achteraan in de reeks zitten,

heb ik voorlopig veel minder te doen,

er is zelfs tijd geweest om te schilderen (zie twee schilderijtjes hierboven)

 

Ik geniet van het aparte winterlicht,

en Lola ook.

Op de foto hieronder ligt ze luilekker te maffen

tot grote jaloezie van Lou , die van haar niet mee in de grote zetel mocht.

Dus neemt die arme jongen genoegen met het poefke.

Ja, hij moet luisteren.

 

Aan een nieuwe lapjesdeken ben ik ook begonnen.
Maar die ligt ondertussen alweer stil omdat ik het meeste handwerk op verplaatsing doe.

Ik geniet ook heel erg van de natuur.
De mix van half winter, half lente, bevalt me heel goed.
Het zijn heerlijke dagen.

 

 

 

New Year

Kerstvakantie.
Veertien dagen schaamteloos genieten,

familie koesteren,

feesten,

handwerken.

Hopelijk hebben jullie ook allemaal prachtige dagen achter de rug.
Aan alle bloggers een welgemeend
übercool 2016!

 

Een aantal ideeën die al heel lang in mijn hoofd borrelen,

worden concreet:

 

Bovenstaande vogel woont nu bij Ingrid,

(ik stond nog bij haar in het krijt voor de prachtige kerstdachshundbol)

 

De birdie was eerst een geborduurd onderzettertje,

van de kringwinkel, ik zag er meteen een vogel in.

Hebben jullie dat ook , dat je zo in de kringwinkel staat en niet ziet wat het is,

maar wel wat het kan worden?( Mij overkomt dat de hele tijd)

 

 

De roze sjaal hieronder komt ook  van de kringwinkel.

Maar wegens te kort,

kwam er een extra  stuk aan  en wat borduursteken...

 

Eigenlijk perfect: ik houd van  iets in eenzelfde kleur,

maar ik maak dat niet graag omdat er niets te zien valt onderweg,

(saai, hoor, altijd maar hetzelfde... daarvoor is mijn concentratie te laag)

dus is het perfect als iemand anders voor mij het saaie gedeelte doet,

en ik gewoon de dachshundie frutsels eronderaan zwier.

Iedereen tevreden.

 

 

 

De roze wol in de ondergrond met de pailletten,

komt van The Flying Tiger.

Heel goedkoop.

Hopelijk wolt hij niet te snel op

(want die indruk geeft hij )

 

 

En dan nog wat kerstige dingen.

 

Zoon en zijn lief waren in Londen.

Net voor hij vertrok , heb ik hem het laatste stukje van mijn

favoriete Liberty stof getoond en zielig gezegd dat het bijna op is.

Achteraf blijkt dat hij stiekem een foto ervan heeft genomen

en exact die stof werd ondertussen mijn kerstcadeau.

Lieve zoon, hoor.

 

 

  
 

     Hert en Hart zijn gemaakt van gerecycleerd papier.

Ook cadeautjes.

De dromedaris staat hier al een poos,

binnenkort probeer ik hem ook met stickers te bekleven.

 

En kan je geloven dat de megakerstbal naast het hert niet bedoeld was?

Eigenlijk zat ik een kussen te haken

maar wegens heel erg afgeleid

(chatten met de misteria lane madammen!!!)

verliep het  gewoon op automatische piloot

en omdat het net daarvoor allemaal kerstballen waren,
kwam het kussen  automatisch in kerstbalvorm (oeps)

 

 

Van Misteria Lane gesproken:

 

 

Als afronding het prachtige schilderij dat bij mijn schoonbroer hangt

(samen met Julien)

 

en ook een foto van Jonas.

Hij is het Duits  neefje van het lief van de dochter.

Toen hij in het voorjaar ter wereld kwam,

vroeg de dochter  een patchworkdeken voor hem.

(Hier lees je meer erover)

 

Momenteel gaat het niet zo goed met de arme jongen,

hij is in het ziekenhuis opgenomen

en mocht iets van thuis meenemen als troost.

Het is mijn deken geworden.

 

 

Zo, helaas maandag weer lesgeven.

Dat betekent opnieuw achter de pc kruipen :

lesvoorbereidingen en examenvragen staan op het programma voor dit weekend.

 

Merry Christmas

 

 

 

 

In deze Kerst is extra veel liefde gestopt.

Mama en al haar kinderen en kleinkinderen

kwamen namelijk feesten in ons dachshundiehuis.

 

Dus naaide ik voor haar een kerstkussen

zodat ze de komende dagen gezellig kan uitrusten

ondersteund  (zowel letterlijk als figuurlijk) door mooie herinneringen.

De achterkant is wijnrode fluweel.

 

 

 

Het hele huis werd beladen met kerstguirlandes:

 

 (wie vindt Lou op de foto hierboven?

tip: hij lijkt op de bontmuts van Vincent Van Gogh)

 

De tafel werd feestelijk versierd

met als bloemstuk in het midden de kerstkabouters

die ik verfde op houten stukken boomstam (zie in de banner, de dachshund van de banner komt van Marloes, waarvoor nogmaals heel erg bedankt!!)

 

 

Ons mama geniet met volle teugen.

Ze heeft zich heel kranig gehouden en we hebben op haar getoast

 Op de foto: mama, twee schoonzussen en één zus (raad maar wie mijn zus is)

Als je op Instagram de hashtag "tiger" ingeeft,

verschijnt onze Hugo daar in een pose die erg lijkt op de tijger

rechts naast hem,

geweldig , toch?

 

En onderstaande collage komt ook van instagram.

De foto met de benen is er een van het kerstfeest op onze school.

Op dat moment gingen er op IG heel veel foto's rond van kerstfeestjes

en allemaal waren het feesttafels vol met eten. Daaraan wilden we niet meedoen,

dus hebben we een alternatieve foto in de school gemaakt met drie collega's.

Voor Lola waren de feestdagen iets te zwaar,

ze bekomt momenteel:

 

Hopelijk zijn jullie niet zo uitgeteld als zij.

HEEL FIJNE FEESTDAGEN
aan alle bloggers!
Enjoy!

Christmas decorations and above all : christmas baubles!

 

Nog nooit zoveel gehandwerkt als de voorbije dagen.

Daar is een reden voor.

Het gaat alsmaar minder goed met mijn moeder.

Dus ik houd haar al hakend/breiend gezelschap.

 

Ondertussen is ze thuis uit het ziekenhuis

en werd eindelijk de diagnose gesteld:

een agressieve leverkanker,

geen operatie meer mogelijk,

de dokters geven geen hoop.

We moeten ons neerleggen bij het onvermijdelijke.

 

 

Mama heeft het slechte  nieuws dapper geaccepteerd

en wordt in haar huis met de beste zorgen omringd.

Ze zou nog zoveel willen doen.

 

Af en toe moet ze er even uit.

Een paar dagen geleden is ze hier komen logeren.

Om het haar gezelliger te maken,

had ik de slaapkamer van de zoon

(die toch nog maar af en toe thuis komt overnachten)

een vrouwelijke toets gegeven met veel kussens

en verse bloemen.

 

       Ondertussen probeer ik zoveel mogelijk bij mijn moeder te zijn

( ze houdt van rustige gesprekken en wil erg veel vertellen),

maar omdat helemaal niets doen  mij niet ligt,

neem ik meestal mijn wol mee.

De laatste weken zijn daardoor een aantal  paar "mittens" ontstaan

(en ja, ik heb ze al allemaal gedragen,

mijn handen worden vlug rood van de wind

en omdat ze geen vingers hebben, kan ik er alles mee doen:

de was buiten  ophangen, foto's maken van de prachtige zon deze dagen,

 spullen in het containerpark deponeren,

autorijden 's morgens vroeg naar het werk, in de tuin werken....)

 

Ingrid, vroeg al naar het telpatroon,

maar ik moet haar teleurstellen.

Allemaal gewoon op het gevoel gebreid,

niets tellend.

Daarom zijn niet alle paren identiek gelijk.

 

In de blauwe zitten geitjes,

maar ik vrees dat die misschien niet zo herkenbaar zijn.

 

Het vijfde paar  staat op de breinaalden.

Is het te zien wat het wordt?

 

Kerstballen heb ik ook gehaakt.

In het Engels heet dat zo mooi "christmasbaubles"

 

Ik blijf maar doorgaan en heb geen idee wat ik er allemaal ga mee doen.

Mijn verstand staat deze dagen op nul.

 

                                  

 

Van de katten geniet ik deze dagen dubbel en dik.

Voor Lola met de klemtoon op dik.

Ik las ergens op Instagram dat iemand over haar kat Rita zegt:

she is completely bonkers.

Dat geldt voor Lola ook:

 

Als afsluiter :

de extreem mooie dachshund die per post hier arriveerde.

Schudden en er dwarrelen allemaal blingblingdingen naar omlaag.

 

Ik schud er erg vaak mee.

Dat leidt goed af

en geeft een erg geruststellen gevoel.

 

Dikke merci, Ingridje!