Dancing cats

 

 

 

Lola, Lou en Hugo doen hun kattenkerstdans

Klik op onderstaande link

en ze dansen speciaal voor jou:

 

 

http://www.elfyourself.com/?mId=62942335.3

                                            Click
                                            and Lola, Lou and Hugo will perform
                                            their special Christmas dance just  for you....

Gehaakte stofreepjes tas

De stofjesreepjes gehaakte tas is klaar.

Op de sluiting zit Guinness van Sandra wiens blog ik graag lees.

 

Er zit een klep op die open en dicht kan

(dat gaat zo met kleppen)

 

    en omdat ik niet de juiste kleur knop vond ik mijn verzameling,

heb ik er maar één gehaakt: 

 

                                Speciaal voor Kriske,
                                voor de 'litskes" ben ik geholpen door collega Jacqueline,
                                die een gaatjesknipding heeft .
                                Bestaande riem van de kringwinkel (1 euro) in drie geknipt,
                                (let op de originele manier die Jackie heeft bedacht om het gespje
                                niet aan het uiteinde -zoals ik het zou gedaan hebben- maar wel
                                in het midden van een "lits" te maken, merci J.!)
                                en 8 gaatjes erin gemaakt, twee in elk stukje lits.
                                Dan gewoon met blauwe draad aan de tas genaaid.
                                Waren de litskes breder geweest, dan zouden er per uiteinde vier
                                gaatjes (alles te samen dus 16) kunnen geponsd worden, dan
                                kon je met garen een mooi kruisje maken...
                                (dat is voor de volgende keer)

                                          Gisteren, zondag, dus bakdag:

En hier is nieuws voor Carla:

wanneer de zon schijnt,

gaat het raam in Eik weer open,

kijk maar op de foto van gisteren:

 

Vandaag verder examenvragen gemaakt,

en ja, ik geef het toe,

ik heb een co-writer,

de meest originele examenvragen

(vooral de tricky ones)

komen van de heer Lou

(op de foto zet hij zijn strenge examenblik op):

Lola is iets minder intellectueel bezig.

Hoewel ze hier lijkt te slapen,

is ze één en al concentratie in haar favoriete tijdverdrijf:

bird watching:

 

 

Waarom ik meer houd van blogger dan van instagram (dat denk ik toch, moet nog bewezen worden met deze post)

 

Vervolgverhalen zijn zo leuk omdat ze de verbeelding prikkelen.

Dat is tenminste wat ik zelf ervan vind...

 

Ik gooide dus bovenstaande foto op instagram en

verwachtte heel wat vervolgen op het verhaal...

spannend...

NIET dus!

Geen kat die reageerde.

Behalve Inge en Ingrid...

(zie hieronder)

Deze foto's leverden me een dieptepunt aan "likes" op.

Nog nooit zo weinig geliket als bij woordspelletjes...

Er waren zelfs volgers bij die me ge-de-friend hadden!

(allez, jong!)

 

 

Daarom maar even de test gedaan:

ik post tussenin een foto van een tas met koffie erin en een koekje erbij

Ja hoor, nu word ik weer geliket!

 

Hiermee wordt bewezen dat IG vooral bedoeld is voor leuke plaatjes

waarbij je gewoon een hartje moet aanklikken,

jammer dat "verbeelding' hier geen plaats krijgt  :(

 

Jaja, Ingrid, ik weet het , jij was nog aan het nadenken

en zou vast en zeker een geweldig (rijmend ) vervolg bedacht hebben.

 

 

 

 

Wat IG betreft, heb ik mijn les wel geleerd.

Geen denkwerk vragen daar.

Nu zit ik met één grote vraag:

zou hetzelfde experiment via blogger wél vervolgen hebben opgeleverd.

 

Ik houd in ieder geval meer van bloggen dan van IG

omdat de reacties sowieso uitgebreider zijn,

of het vervolgverhaal vervolgt,

dat wacht ik nog af.....

 

                               

op vraag van Carla ben ik nog eens naar Eik-van-de-wei gebaggerd.

Hij ziet er al heel wat minder uit,

zonder de zon in zijn haren.

Het spijt me, Carla,

het venstertje in Eik is verdwenen.

Ik heb wel zijn blaadjes voor jou hieronder gefotografeerd

(Welk soort eik is het?-

vraag aan de pedante madame)

In deze wei komt nooit iemand, behalve soms de boer.
De Limousin-koeien hebben er steeds het rijk voor zich alleen.
Ze schrokken danig toen ik opdook en gingen met zijn allen ervandoor:

 Op veilige afstand stonden ze naar mij te staren:

 Ik staarde terug en toen ze zagen dat het goed volk was

en begrepen dat ze een groepsfoto kregen voor blogger
(en misschien ook voor IG ,
beesten worden op IG vlug geliket

in tegenstelling tot andere objecten   ;()
kwamen ze in formatie allemaal terug,

hollend en al,

gekke beesten,

ik zie ze wel graag, die Limousins

                                         De eikenblaadjes voor Carla

Tussendoor een pocheke voor mijn gsm gebreid,

ziehier voor- en achterkant:

 

 

 En ook nog erin geslaagd de drie katten op één rechte lijn te krijgen
(wie katten heeft, weet dat zoiets niet makkelijk is, ze laten zich namelijk niet commanderen ...)

Heb ondertussen via mail al een bijgewerkte foto van bovenstaande foto gekregen:
Carla heeft de Dachshund in mijn eikenblaadjes gevonden.
Hoera voor Blogger,
het doet wel degelijk de verbeelding werken:
(merci aan Carla):

Ganz süßen Schneemann

De handgeborduurde bloemenpracht bracht de dochter vorige lente mee van Nicaragua,
een half jaar heeft hij liggen wachten in mijn stoffenkast,
tot hij  gisteren eindelijk twee kussens werd,
en wonder bij wonder passen ze nog goed ook bij nummer drie
die de voorbije avonden vorm kreeg
(toch met bloemenblaadjes, Pixie!, ondanks je vette "neeje")

                    

 

                           
Wegens  het heerlijk zonnetje gisteren,  konden de katten de kussens fijn showen.
Kei mooie dag, eigenlijk,
en ik zat hier met een vakcollega bij me thuis examenvragen te bedenken,
voor twee verschillende vakken,
dus best wel veel werk,
- ondertussen  dwaalde mijn blik alsmaar buiten naar dat prachtige weer -
en op een gegeven moment werd de lucht extreem donkerblauw en de zon scheen net goed in de boom in de wei, en ik heb mijn collga gezegd :"Ohikkanmenietmeerbedwingenikmoetstantepedeeenfotomaken"
en ik ben buiten gerend (en zij achter me aan, -want ze was de examenvragen allicht ook beu)
en toen hebben we samen zowat naar deze boom staan turen
(- is het niet net alsof hij een venstertje heeft rechtsboven?)
daarna ging het  werken eens zo vlot

 

En omdat ik nog geen tijd heb gehad om DE kerstboom te zetten,
- de grote boom-
voorzie ik alvast maar wat andere Weinachtsschmuck :
het rendier dat ik vorig jaar naaide
(zie hier voor de ontstaansgeschiedenis),

Heel blij ben ik ook met de Ganz süßen Schneemann
die Ingrid , lieve Ingrid , speciaal aan een hangertje heeft opgestuurd,
samen met een zelfgetekende kerstkaart (dikke dankjewel , süße Ingrid)
Ze  heeft ook een heel erg leuk Rudolph gemaakt,
precies even klein als de sneeuwman. Ga hier maar eens snel lezen,
want het is de moeite:  hij lijkt eigenlijk nog meer op een "dachshund" dan op een rendier.

 

Waar was ik?

Ja,

bij gebrek aan DE boom,

komt er ondertussen allemaal kleine schmuck:

 

Een maantjes- minikerstboom met

-let goed op-

een ram en een zebra als kerstdieren

 

  

 

  

    Verder nog vier andere mini'tjes.

    Kijk het eens regenen, buiten!

(wat een verschil met gisteren!)

   Mijn shampoodopjesslinger van buiten,

lijkt binnen in de boompjes te hangen, eh?

De boomkes zijn zelfs mooier van in de tuin gezien,
zo door de regendruppels op het raam, niet?

Daarstraks , vlug vlug, tien minuten VOOR sluitingsuur
met een auto vol papier en plastic naar het containerpark gehaast
en onderweg kon ik niet anders dan stoppen:
de lucht deed zo vreemd,
telkens wanneer ik iets vergelijkbaars  zie,
heb ik het gevoel dat onze pa vanuit de hemel iets probeert te zeggen,
kijk eens naar die lichtflits in het donker,
dat moet toch gewoon een teken zijn, niet?

?

(het containerpark was natuurlijk gesloten bij aankomst....)

 

Onbedwingbare drang met vreemde resultaten

 

Tussen het nalezen van twee stagemappen in,

bekruipt me steeds de drang om

het allemaal achter me te laten:

bijvoorbeeld door iets nieuws in elkaar te knutselen.

Het lijkt verdacht op Weinachtsschmuck!

 

 

Nu ik het kapelleke weet hangen,

rijd ik er af en toe even langs,

de boom heeft nog steeds bladeren.

Weet iemand wat voor een boom het is?

Weihnachtsschmuck

Het Duitse liefje van de dochter logeerde het hele weekend in huize Dachshund.
Gezellig.
Hij zingt leuke Duitse sinterklaasliedjes en helpt bij het afwassen.
Doorgaans praten we Engels met elkaar,
 heel regelmatig gooit hij er  iets in het Spaans tussendoor
(want hij heeft twee jaar in Zuid-Amerika gewoond)
en als hij even een woord niet vindt, vlamt hij in het Duits.

"Weihnachtsschmuck" heb ik geleerd omdat hij mijn vaas zo noemt:
ik twijfel of hij het als een compliment  bedoelt want het is zoiets als "kerstmisrommel"
Het woord past wonderwel  bij het karakter van de vaas: KERSTIG !

Ik noem haar vanaf nu mijn Weihnachtsschmuckige vaas.

Eerst was ze bruin (voor 0,5 euro van de kringwinkel)

Ik heb de vreemde neiging dat ik  in de meeste winkels

(neen, niet alleen in de kringwinkel, bijna OVERAL)

niet het product zie zoals het er aangeboden wordt,

maar wel me verbeeld wat het allemaal kan WORDEN.

Daarna heb ik er ossebloedrode  lakverf (overschot van geverfde houten kastjes) en nog
wat andere restjes opgezet.
En de kleine tikkeltjes zijn gemaakt met nagellak en met de kerststiften van de Lidl

 

Wat denken jullie?

Weihnachtsschmuck, of niet?