zondag 21 juni 2015

Misteria Lane picknick op de zandberg

 
In maart 2015 is de Misteria Lane in het leven geroepen door
vijf zotte dozen.
Met wat glazen teveel op,
kom je al snel van de Wisteria Lane van de desperate housewives
in een ander (mysterieus ) straatje.
 
 

 
Onlangs werd er een patisserie bijgebouwd in de straat.
Bakker Jacqueline solliciteert en mag de patisserie komen uitbaten.
Eerst is de bakkerij in intieme kring geopend
(zie link boven)
en gisteren bakte ze voor iedereen:
 
Extreem lekkere roomchocolaperentaart, knobbelkespudding en knobbelkesfruit.
 
Anneleen heeft ook meegebakken.
Ha, Anneleen, vergeet het receptje van die heerlijke koekjesrol niet door te sturen.
 


 
Voorpret is al halve pret.
Ik heb erg genoten van het maken en inpakken van
dachshundiecadeautjes.

 
Iedereen fabriceerde iets handgemaakts voor de verloting
 
Ik maakte er nog een tweede cadeautje bij voor Katrientje,
die mij ooit heel lang geleden een mooie geborduurde merklap van Rome opstuurde.
De Engelenburcht hier beneden  helemaal in piepkleine kruisjessteek,
knipte ik uit haar lap
en samen met een paar andere stofjes, wordt het een kussen:
 



               Wij, met ons groepje van vijf,
voelen ons erg geprivilegeerd dat we samen zo'n gezellig momenten beleven
en daarom opperden we op onze  laatste Misteria Lane meeting,
dat we in plaats van in ons kleine laantje,
misschien beter eens een groot buurtfeest zouden geven.
 
Ik dacht meteen aan de Zandberg in Tessenderlo (Looi voor de vrienden)
vlakbij mijn ouderlijk huis.
als kind heb ik daar extreem veel plezier beleefd.
 
Enthousiast als we waren,
wilden we HEEL BLOGLAND uitnodigen via grote affiches.
 
De jongste (en zeker de meest praktische ) in ons gezelschap
(waarschijnlijk ook wel de slimste,
maar dat moet nog bewezen worden)
voorzag al meteen mogelijke problemen:
 
Wat als er 100 mensen zouden komen opdagen?
Er kon iets vernield worden,
of iets in de fik gestoken,
of een been gebroken
of andere lichaamsdelen in vernieling
(de toren is hoog)
of stel je voor dat die ene (vreemde?)  man die ons Krisje volgt,
zich ook geroepen zou voelen om langs te komen..
 
Bij de minste problemen
zouden de autoriteiten langskomen en met een beschuldigende vinger naar de organisatoren wijzen.
 
Tja,
daar ging ons enthousiasme.
 
Conclusie;
om het overzicht te bewaren,
hebben we ons beperkt tot minder invitées
en alleen die bloggers uitgenodigd die door een aantal onder ons gekend zijn.
 
 

  Kijk eens hoe enthousiast en beladen, iedereen arriveert.

Boven van links naar rechts: ikzelf, Carla, Kris, Jaqueline.  Vier stuks van de Misteria Lane.
Onder: Anneleen, Vee en Claire

Er is er zelfs eentje die met de fiets is gekomen.
Zij maakte ons wijs dat ze meer dan 80km van bij haar hometown was gefietst.
Wij (onnozele zielen) geloofden haar en legden haar in de watten-
na al die verwennerij kwam de waarheid boven:
de fiets was op de trein gegaan
en alleen het laatste stukje ging met de fiets
(tot zover het goed vertrouwen in de onschuld van ons Anneke)
 
Hadden we het hele verhaal van in het begin geweten,
we zouden haar nooit zoveel kussens hebben gegeven:
 
(dekselse profiteur!)
 
 
 
 

                       De foto hierboven is genomen door een Looise jongeling
                       die door onze Kris van op een afstand werd geroepen,
                       en toen hij niet vlug genoeg kwam,
te horen kreeg: "kom aan, in looppas, eh!
(van die turnjuf wil je absoluut geen turnen krijgen)
 
Hieronder de badges met de aanwezigen en hun blognamen:



 
De Misteria Laners hebben elke een hoop armbandjes gehaakt
(Carla het meest van al,
als die één keer begint ,
is die onstopbaar-
kennen jullie de film "Runaway train"?,
zo dus)
 
En met die armbandjes werd er geklonken:


 
Picknick in stijl
 
Jackie heeft zelfs haar eigen koffiepot mee:


 

 




 
Iedereen heeft dekentjes en kussens mee
 

 
Duo Ingrid en Carla,
trio Esther, Jacqueline en Ingrid

 
 

 

 
De cadeautjes werden verloot:
alles om ter mooist.
Alles handwerk,
van gehaakt, geschilderd, genaaid,
tot zelfs een gebeeldhouwde hart-varen van Jackie.
Het cadeautje dat Ingrid hierboven ongeopend stevig omknelt,
is voor een apart iemand die er niet bij kon zijn
maar die toch aan ons heeft gedacht.
 
En Martine kreeg mijn kussen.
Er zitten stofjes in van Tanzania, Londen en Granada.
Ik hoop dat het bij Martines interieur past.


 
 Tot slot een overzicht van alles van iedereen:

 
En zelf werd ik bedacht met iets prachtigs van Anneleen,
maar daarover binnenkort meer
als ik haar instructies heb opgevolgd:
 
van Anneleen: pot vol koekjes en tas,
van Ellen: konijn,
van An: huisje,
van Ingrid: armband,
van Carla: dahshundservietten
van Ingrid-Katrientje: fotomandje.
 
 

donderdag 18 juni 2015

Een doodgewone donderdagavond, of toch niet?

Geen idee waar hij vandaan komt,
maar ineens is ie daar:
een Misteria Lane kussen.
Naar het schijnt is dat heel praktisch bij een picknick of zoiets.
 
 
 
Gisteren twee kralen beesten gekocht.
Het kleinste staat ondertussen  op de slaapkamer van de dochter.
Valt het op dat ze mijn allerlievelingsquilts heeft ingepikt?


            Het grotere kralenpaard staat in de spiegel van de kast,
             maar eigenlijk dient deze foto om te tonen hoe Lola
tot op het allerlaatste moment van de zon geniet.
 
Deze foto is  genomen om 21.30u. ,
Lola koestert het allerlaatste streepje zon in huis.
                                                           En we zoomen in :
                                                      en we zoomen nog meer in:
Ze begint alsmaar meer op een aangespoelde rob te lijken, eh?
 
Zonet stond er iets geheimzinnigs in de lucht geschreven.
Ik kan het niet helpen maar ik denk dan aan onze papa.
Zou hij me af en toe nog iets vertellen?


maandag 15 juni 2015

Gesignaleerd: verdachte bedrijvigheid in Misteria Lane



 
Gesignaleerd: verdacht veel bedrijvigheid in Misteria Lane
die van nummer 5
is volop iets van toile cirée in elkaar aan het zetten,
die van nummer 4
doet iets met kleine huisjes
(zie foto boven),
die van nummer 3
is als gek aan het naaien aan een wonderlijke  picknickdeken,
die van nummer 2
is van alles tegelijk aan het doen
en die van nummer 1
die zit in haar garage,
he, Ingridje, kom eindelijk eens uit die camionette,
die is al heel lang proper
 
oh, en dan vergeet ik de bakkerij nog,
ja hoor, daar komt al een klein wit wolkje uit.
 
Wat is daar allemaal gaande?

 
 
Ondertussen haak ik vreemde ronde granny's
(en vraag ik me af wat ze moeten worden)

 
Kijk eens wat een furieuze blik Lola zet.
(gespeelde verontwaardiging noem ik dat,
zo'n drama queen!)
Dat komt omdat ik foto's zit te maken van de granny's
en haar geen aandacht schenk
 
 
Ik geniet  van mijn boeketten in
het avondlicht
(wat blijft het lang licht, he?
en wat mooi zijn die late avondstralen)
 
 

 
 
 
 Tegen  ons eetkamerraam zijn ze met drie aan het klimmen:
rode en gele klimrozen
en heel veel jasmijn (wat ruikt die lekker zwoel en zomers)
welk is jullie lievelingsgeur in de tuin deze dagen.
 
Voor mij Jasmijn en ook het witte plantje op de volgende foto.

 
 
Weet er iemand hoe dat witte bloempje heet
op de foto hieronder rechts,
dat met al die bollekes?
 
Ik heb het ook al op Instagram gevraagd,
maar daar antwoordt niemand.
(oppervlakkigheid van het medium?)
 
Het heeft een zware geur,
iets met noot,
en het steeltje heeft wat van lavendel weg
(grijsblauw)
 
Wat vinden jullie de #lekkerstetuingeur van het moment? Voor mij is het een moeilijke keuze tussen #jasmijn en het witte bloempje met de bolletjes vooraan op de foto dat licht naar #noten geurt. Weet iemand de naam? Welke bloemen ruiken bij jullie nu het allerlekkerst? @musjeshome @johalie67 @mirjamben @mandarien7 @gittepetit @ingridorens @kleineschooltje @ingridkatrientje @onliemie @mandarien7 @estherschulting @minimoek @miksie @grriett

Omdat niemand me tot nog toe kon antwoorden, heb ik er nog twee extra foto's bijgezet hieronder:



 

 

 

De weg van school naar huis is op dit punt sprookjesachtig , he?

Yeah! #dad's day. #levevader. Dochter en ik hebben de #taart voor de #vaderdag van morgen #gebakken en #versierd. #kaastaart is zijn #lievelingsgebak. En? Wie viert er nog zijn vadertje morgen?
 
 En om te eindigen nog even de taart voor Vaderdag
die de dochter en ik samen hebben gemaakt
(zij het geduldwerk,
ik de vulling erop kwakken)
 
Op de vlaggetjes staat:
"Yeah Dad's day"
(We hebben lang geteld en dat was het enige dat paste binnen het aantal vlaggen)

woensdag 10 juni 2015

Baldadige en onstuimige tuin

 
De bloemenliefde is me doorgegeven door mijn moeder.
Dus telkens wanneer ik haar bezoek,
maak ik een mix van gekochte bloemen en tuinbloemen.
 
Niet helemaal toevallig, durft het gekochte boeket nogal eens te groot te zijn
zodat ik me genoodzaakt zie,
niet alleen voor mamaatje,
maar ook voor mezelf een boeket te maken.

 
Foto boven: bloemenmix bij mijn moeder thuis,
Foto onder: ten huize Dachshundie.
Zoek de tien verschillen.
 
 
Niet zo ver hier vandaan.
Is het niet wonderlijk versierd?
 
En hieronder: de "fish eye"-lens
die ik van de dochter voor mijn verjaardag kreeg
voor op mijn smartphone: kijk wat een vreemde dingen ze met onze tuin doet:
 

 
 
 

Ondertussen wordt de tuin een tikkeltje baldadig en onstuimig
(geen nood, zo heb ik ze graag)

 Alles mag  groeien zo druk als het wil,
zo lang het mijn zon maar niet wegneemt.
 
Om die reden ben ik heftig tegen het groen van foto hieronder aangegaan,
Die struiken waren zelfs voor mij overdreven enthousiast
 
de foto onder is van VOOR
(nu schijnt de zon er weer méér doorheen want de top van de haag is weg):


 
Gisteren was ik niet alleen bij mama maar ook bij tante Irene.
De buurman had zijn schaapjes geschoren
en tante Irene heeft een heleboel wol in zakken gestopt.
Ze liggen nu te luchten op haar terras
(in gedachten zie ik onder elke zak vier pootjes en
dan zijn het net weer echte schaapjes, toch?)
 
om later gesponnen te worden
en nog later gekleurd (zoals op de foto onder)
 
(kijk tante Irene heeft plasticreepjes haakwerk op haar tuinmeubelen,
hip, he? voor een dame van achteraan in de 70?)
 
Telkens wanneer ik tante bezoek,
opent zij haar magische grote houten kist
en mag ik er alles uit meenemen wat mijn hart begeert:
 

 
In de avondzon alvast begonnen aan een volgend project
(en ik ben aan nog zoveel andere zaken bezig)
 met de nieuw gekregen kleurtjes:
 
(zien jullie mijn nieuwe vriendje onder mijn stoel zitten?)




  Op bezoek in hometown,
ook nog even langs de "zandberg" geweest,
een kijkje nemen in het recent vernieuwde bosmuseum.
Het is de moeite:


 
 
 

donderdag 4 juni 2015

Grannysquares en bloemen

 
Inge van Pixiemiks
heeft me vorige week een paar dachshundiedaisy's gefabriceerd.
Ik heb ze meteen maar samengehaakt in een kussen.
En het  valt op hoe de kleuren eigenlijk
helemaal overeenkomen met die van mijn deken.
Toeval, Inge?
 
Terwijl ik de foto's maak,
heeft Lola honger (dat heeft ze altijd)
dus komt ze boven op mijn haakwerk liggen.
(kijk die boze blik).
 
Vermits het nog net niet klaar is,
hangt de wol en de haaknaald van de laatste toer er nog aan
en Lola neemt dus gewoon over.
 

 
Ze heeft zelfs haar nageltjes heel erg om de naald geklemd.
Geen denken aan dat die op dit moment afgepakt kan worden:

        



    Niet alleen Lola dwarsboomt mijn foto's.
ook Loulou doet hier zijn best om mijn aandacht te vatten.
Hij kruipt zelfs ervoor in de boom.
En dat op zijn leeftijd.
Ik wist niet dat hij daartoe nog in staat was:
 

De rozen komen eindelijk open.
't Wordt tijd.

 
Heel veel veldbloemen deze dagen:

En de zon schijnt 's avonds heel laat binnen.
Niets zo fijn als juni!


 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...