Megadrukke week achter de rug.
(geen enkele blog kunnen lezen ;)
Van de ene school naar de andere gereden om studenten te bezoeken tijdens hun stage.
Af en toe kwam ik onderweg een kringwinkel tegen(zie boven)
en ook soms een stel koeien.
De vaarsjes hieronder stonden vanop een afstand naar me te kijken
blijkbaar trok iets in mij hen aan
(mijn rode blouse van die dag?)
en kijk hoe enthousiast ze daarna naar me toe hollen
Bij thuiskomst van zo'n dag rondrijden,
tref ik Lola steeds in een überdiepe slaap,
omdat ze hardhorig wordt,
hoort ze me niet binnenkomen en kijkt ze heel verschrikt op
wanneer ik op haar rug tik:
Lou en Lola hebben allebei iets met wol.
(Lola kneedt de wol met haar beide poten erin trappelend,
haar favoriete bezigheid, en Lou heeft één nagel in een bol die hij niet meer loslaat)
dit is hun manier van helpen kleuren kiezen voor mijn nieuwe mand
in wording, ik maak ze met wol die te dik is voor granny's
en voeg er gescheurde stofreepjes aan toe,
de ruitjesstof hieronder WAS ooit mijn pyjamabroek.
Haaknaald nummer 10.
(Het haken gaat sneller dan de stof scheuren)
Schijnt bij jullie deze dagen het licht
ook zo gefilterd binnen?
Ik kan echt daarvan genieten als ik moegewerkt ben
en ernaar staren:
Ben ook erg blij met mijn kussen van de Kwantum,
(zwart met bloemen links in de zetel, helemaal dachshundie, eh?)
voor die prijs kan ik het echt niet zelf naaien,
en het is nog lekker fluweelzacht ook.
Die Kwantum deed ik voor het eerst en ik viel daar bijna achterover:
zoveel leuke dingen en absoluut betaalbaar.
(dat is het nadeel van veel rondrijden voor het werk en tussen twee lessen door springuren hebben:
je komt winkels tegen die je niet kent en vindt dat je het rondneuzen verdient...)
Ik kocht er massa's cadeautjes voor mijn moeders Moederdag
en stopte ze zonet allemaal samen in een mand waarin ik een bloemenstofje drapeerde
(dat van jou , An)
:
In het begin van de week waaide
het zodanig flink dat er heel wat takken van de bomen vielen
Als afsluiter twee boeketten (van de vele) die hier momenteel staan.
Het bovenste onder de foto van de overgrootouders van de echtgenoot.
En het onderste in mijn zelf gecrocheerde mand:
