woensdag 10 juni 2015

Baldadige en onstuimige tuin

 
De bloemenliefde is me doorgegeven door mijn moeder.
Dus telkens wanneer ik haar bezoek,
maak ik een mix van gekochte bloemen en tuinbloemen.
 
Niet helemaal toevallig, durft het gekochte boeket nogal eens te groot te zijn
zodat ik me genoodzaakt zie,
niet alleen voor mamaatje,
maar ook voor mezelf een boeket te maken.

 
Foto boven: bloemenmix bij mijn moeder thuis,
Foto onder: ten huize Dachshundie.
Zoek de tien verschillen.
 
 
Niet zo ver hier vandaan.
Is het niet wonderlijk versierd?
 
En hieronder: de "fish eye"-lens
die ik van de dochter voor mijn verjaardag kreeg
voor op mijn smartphone: kijk wat een vreemde dingen ze met onze tuin doet:
 

 
 
 

Ondertussen wordt de tuin een tikkeltje baldadig en onstuimig
(geen nood, zo heb ik ze graag)

 Alles mag  groeien zo druk als het wil,
zo lang het mijn zon maar niet wegneemt.
 
Om die reden ben ik heftig tegen het groen van foto hieronder aangegaan,
Die struiken waren zelfs voor mij overdreven enthousiast
 
de foto onder is van VOOR
(nu schijnt de zon er weer méér doorheen want de top van de haag is weg):


 
Gisteren was ik niet alleen bij mama maar ook bij tante Irene.
De buurman had zijn schaapjes geschoren
en tante Irene heeft een heleboel wol in zakken gestopt.
Ze liggen nu te luchten op haar terras
(in gedachten zie ik onder elke zak vier pootjes en
dan zijn het net weer echte schaapjes, toch?)
 
om later gesponnen te worden
en nog later gekleurd (zoals op de foto onder)
 
(kijk tante Irene heeft plasticreepjes haakwerk op haar tuinmeubelen,
hip, he? voor een dame van achteraan in de 70?)
 
Telkens wanneer ik tante bezoek,
opent zij haar magische grote houten kist
en mag ik er alles uit meenemen wat mijn hart begeert:
 

 
In de avondzon alvast begonnen aan een volgend project
(en ik ben aan nog zoveel andere zaken bezig)
 met de nieuw gekregen kleurtjes:
 
(zien jullie mijn nieuwe vriendje onder mijn stoel zitten?)




  Op bezoek in hometown,
ook nog even langs de "zandberg" geweest,
een kijkje nemen in het recent vernieuwde bosmuseum.
Het is de moeite:


 
 
 

donderdag 4 juni 2015

Grannysquares en bloemen

 
Inge van Pixiemiks
heeft me vorige week een paar dachshundiedaisy's gefabriceerd.
Ik heb ze meteen maar samengehaakt in een kussen.
En het  valt op hoe de kleuren eigenlijk
helemaal overeenkomen met die van mijn deken.
Toeval, Inge?
 
Terwijl ik de foto's maak,
heeft Lola honger (dat heeft ze altijd)
dus komt ze boven op mijn haakwerk liggen.
(kijk die boze blik).
 
Vermits het nog net niet klaar is,
hangt de wol en de haaknaald van de laatste toer er nog aan
en Lola neemt dus gewoon over.
 

 
Ze heeft zelfs haar nageltjes heel erg om de naald geklemd.
Geen denken aan dat die op dit moment afgepakt kan worden:

        



    Niet alleen Lola dwarsboomt mijn foto's.
ook Loulou doet hier zijn best om mijn aandacht te vatten.
Hij kruipt zelfs ervoor in de boom.
En dat op zijn leeftijd.
Ik wist niet dat hij daartoe nog in staat was:
 

De rozen komen eindelijk open.
't Wordt tijd.

 
Heel veel veldbloemen deze dagen:

En de zon schijnt 's avonds heel laat binnen.
Niets zo fijn als juni!


 

zaterdag 30 mei 2015

Feestelijke opening Misteria Lane patisserie


                Gisteren werd de patisserie van Misteria Lane
feestelijk geopend bij Jacqueline.
Jackie solliciteerde in Misteria Lane voor de job van uitbaatster van de bakkerij.

Omdat de voltallige straat er niet was,
werden de nummers 1 en 4 afgevaardigd.
De receptie met aanwezigheid van  alle Misteria Laners volgt binnen drie weken...
 
Die sollicitatie bestond in taarten bakken (mmm).
De jury is het unaniem (en taart-volmondig) eens:
hierbij wordt Jacqueline aangesteld tot officiële Misteria Lane Patissier

Om te bevestigen dat de patisserie officieel in werking is,
laat J. rook uit de schoorsteen komen:
 
 
Hieronder de voltallige jury en de bakker.
 
Wie is wie?
Gelieve te herkennen de hand van:
Ingrid , Inge, Jackie en mezelf:




Niemand had tijd vooraf,
dus we maakten kleine cadeautjes voor elkaar.
Ik haakte vlug wat stofreepjesarmbanden.
En toevallig maakte Jackie ook armbanden:
zijden stoffen pareltjes
(echt mooi, zie boven)
 
En toen Lola vorige week weer eens sardientjes at,
dacht ik:
he, dat kan ik naaien:

 
 

 ik heb er vooraf een foto thuis van gemaakt,
maar eigenlijk passen de sardienen perfect in het zwembad van Jacqueline:
 
 
En nu komt iets vreemds:
niet alleen maakten Jackie en ik allebei armbanden,
ook ZIJ had visjes (brochen) genaaid.
 
Hoe toevallig is dat?
 

 
Het waaide gisteren behoorlijk.
Ingrid vreest dat de kleintjes in het water vliegen.
(kijk hoe lief ze ze beschermt)
 
Hieronder nog een zicht op de onoverzichtelijke berg cadeautjes.
Zelf ben ik erg ontroerd door het prachtige, (echt antieke van 1912)
schilderij, een  verjaardagscadeau.
 
Ingridje, you are the best!
(dikke merci)
 
 
 
En ook van Inge kreeg ik een antieke dachshund van meer dan 50 jaar oud
in de vorm van een flessenopener.
Merci.
 
Jacqueline is een vrouw van mijn hart
omdat ze echt het kind in zich draagt.
(waarom zijn er zo niet MEER mensen?)
 
Zo kregen we haar visjes niet gewoon,
maar moesten we ervoor werken door ze uit een grote kom te vissen
met een door J. gemaakte vislijn.
Zij doet het even voor hoe het gaat:


Omdat Jacqueline ons dessert bakt,
zorg ik voor de borrelhapjes,
Ingrid voor de wraps
en Inge voor de drank.


De dachshundie bags zijn insgelukkig dat ze
elkaar eens in levende lijve ontmoeten
 
en verbroederen meteen met een handgehaakte Jackietas.

 
En kijk hier eens wat een mooie arm.
Wie weet wat de 46664 betekent?


maandag 25 mei 2015

Bomvolle week

 
 
Vorige week zat barstensvol.
 
Om te beginnen heb ik tussendoor wat aan mijn rode vestje gehaakt
(zie foto boven)
 
en was er de "break-out" op school waarbij de school
voor twee dagen sloot en de docenten
zelf een alternatieve locatie voor de lessen zochten.
Bij mij was dat poëzie in het zwembad:
 
 
 
Tussen de  soep en de patatten door de slaapkamer van de zoon even geverfd.
Ik moest ervan profiteren want ik was de hele week zo goed als alleen thuis
en de huisgenoten kunnen geen van allen verfgeur verdragen.
 
Toen we pas in dit huis kwamen wonen,
was onze zoon een puber en wou hij graag zijn hele kamer donkergroen.
Vermits hij het toen al jammer vond dat we uit de stad wegtrokken
en hij minder dicht bij zijn vrienden zat,
hebben we zijn verzoek maar ingewilligd.
(ondanks het feit dat we wisten dat het zou verdonkeren...)
 
Ondertussen woont hij hier niet meer echt,
maar komt hij soms nog het hele weekend logeren,
dus het blijft nog steeds ZIJN kamer.
(neen, Krisje, nog geen crrrrraftsroom voor mij)
Maar ze moest wel lichter na 15  jaar!
 
Wat heb ik dat donkergroen verwenst de afgelopen dagen.
Ik ben er VIER volledige avonden na het schoolwerk mee bezig geweest.
DRIE lagen eer het overschilderd was
(en ook het plafond opnieuw onder handen genomen!)
allemaal in mijn eentje.
 
Ondertussen is de kamer  helemaal wit.
De zoon weet het nog niet.
 
 

 
In zijn kamer stond al heel lang deze Ikea-lamp.
Het glazen kapje was gebroken
(ooit eens gebeurd in een ik-kom-heel-laat-'snachts-thuis-moment van de zoon)
 
Toevallig had ik nog een gehaakt mandje liggen,
de bodem eruit gehaald en een nieuw aansluitrandje
et voilà:
 
Toen de echtgenoot na vier dagen afwezigheid thuiskwam,
was alles geverfd en ik jarig.
 
Op mijn verjaardag scheen de zon uitbundig
maar  moest ik helaas op een superlangaanslepende vergadering zitten  (beuh)
maar bij thuiskomst bleek de echtgenoot in de bloemenwinkel geweest (jeuh).
De meeste planten zijn bedoeld voor tuin en terras
en hebben ondertussen al een perfect plaatsje gekregen buiten:

 


 
Mijn verschrikkelijk attente dochter had werkelijk alleen maar cadeautjes voor me voorzien
 die ik zelf niet had  kunnen dromen.
Teveel om op te noemen
met als allermooiste geschenk
een fotoboek gemaakt van een aantal Instagramposts
met de reacties van de andere IG'ers er hier en daar bij.
 
 

 



Lola heeft zich niet veel van de drukte aangetrokken
en slaapt verder in de meest ongewone houdingen
 
en ook van blogvriendinnen kreeg ik
heel veel wensen en
 leuke verrassingen.
 
SUPER bedankt.


De dachshund van An is bijzonder.
Ze heeft hem samengesteld met foto's van haar drie en mijn drie katten erin.
 
En de vogeltjesslinger komt van Krisje van onliemie


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...