vrijdag 15 juli 2016

Zo triest in Nice, wol als afleiding

 

Er zijn gewoon geen woorden voor.
zoveel moois in deze wereld
(kijk dat bijtje bij de veldbloemen!)
en dan Nice.
Zo triest.
We hebben vannacht tot half twee het nieuws gevolgd
en vandaag lijkt alles zo onwerkelijk.
 
Omdat mijn hoofd er helemaal vol van zit
zoek ik afleiding in een tante Ireneverhaal.
 
Samen met haar op twee verschillende dagen wol geverfd.
 
 
Dag 1:  bloemboeket voor tante Irène
( mooi beeldje in haar tuin, he? ):
 
Duchtig gewerkt.
 Een pot paars-rozig , een pot geel en een pot blauw:
Eerst op een gaspit koken met zout en kleurstof (boven)
en dan spoelen in helder water met azijn om de kleur vast te zetten (onder)
 
Tante Irene sleurt met die zware kookpotten
alsof ze een meisje van 17 is.

alle witte gehaakte doekjes krijgen een kleur
ze zullen verwerkt worden in een dekentje

 
Hieronder een gedeelte van het  resultaat van dag 1
aangevuld met een paar wolletjes tapestry
die ik van An kreeg.
Samen moeten ze een lampenkap worden met wilde bloemen erin:
 
 

 
 Bij thuiskomst een boeketje op de tafel gezet van de veldbloemen uit Tessenderlo:
 

 
Ten slotte het vervelendste werkje:
de wolbolletjes zijn door en door nat en moeten te drogen worden gehangen.
Gelukkig zijn er veel bomen in onze tuin.
(ik heb spierpijn in mijn arm van alles op en af te rollen maar dat hoort erbij :)  )
 
 
 
Zelfs de tuinstoelen worden in beslag genomen en met wol "behangen"
de ventjes wachten ondertussen ongeduldig op hun diner.
 
 
 
 
Dag 2: Ondertussen grote strengen wol van An gekregen
en alweer drie verfkastrols gemixt:
een blauwe, een groene en een roosachtige:
(de rode verf bleek helaas een 'pre-dye" te zijn om spullen van verf te ontdoen,
volgende keer doen wij rood , eh tante Irene?)

 De lichtroze strengen hebben maar even in het water gekookt en voor de paarse is er wat extra navy-blue in de pot gegaan. Het groen is een super mooi diep boswachtersgroen.
 

En dan maar weer te drogen hangen bij thuiskomst.
De bolletjes moeten nog tussen de bomen maar daarvoor is het momenteel te wisselvallig.
 
Omdat tante Irene dichtbij mijn moeder woont,
zijn we tussendoor ook nog samen gaan eten.
De cava's hebben we dik verdiend.
 
Kijk wat een prachtig duo:
 
    Niet alleen happy van al de geverfde wol, ook van mijn kringloopgeluk. Deze prachtig gehaakte megagrote bedsprei lag er zomaar. Misschien iets te wit (bleekgeel) voor mijn doen, maar er is altijd tante Irene nog. Samen met haar zoek ik wel een gepast kleurtje. Sandra raadt me wijnrood aan.
Lijkt me inderdaad een goede keuze. Alweer een nieuw projectje, zie.
De foto's bewijzen het: de zomervakantie blijkt heel productief.
Het hele academiejaar lang borrelt alle creativiteit in mijn hoofd maar ontbreekt de tijd
En zodra alle deadlines wegvallen, moet alles ineens eruit.
Die armbanden heb ik al lang willen haken:
(alle bloemen met zelf geverfde wol)

 Momenteel borduur ik felle bloemenguirlandes op een zwarte poncho van de kringwinkel
 (nu ik die foto hierboven zie, stel ik vast dat de poncho allicht uiteindelijk op mijn armbanden zal lijken, wat ben ik toch voorspelbaar   in mijn folklorisme, ik denk ook eraan een kast zwart te verven met gekleurde bloemen erop, misschien dat het toch wel iets erover zal zijn, zeker als ik er met de poncho en de armbanden bij poseer  :) 
....ja hoor, poncho gevonden  op de dag van het gehaakte deken, er zijn soms van die dagen dat alles meezit  en je bovendien ook nog een mooie zonsovergoten avond krijgt:
 
 

 
 
 

vrijdag 8 juli 2016

Misterialane meeting in Leuven

 


 
Vorige woensdag groot feest: de Misterialane madammen komen nog eens samen.
Etentje in Leuven.
Geen cadeautjes voor elkaar maken (zo was gezegd)
maar ik kon het niet laten en knutselde snel wat vogeltjes in elkaar.
Love birds :
 borduurdoekjes van de kringwinkel wat verknipt en tot vogels genaaid.
 
Heel makkelijk.
 
 
We vallen elkaar in de armen en het weerzien is gezellig.
Vakantie (want drie van ons in het onderwijs) maakt ons vrolijk.
Lekker weer, dito eten en drankjes, allez vooruit.


 
 
 


 


 
Die twee zitten zo knus samen,
daar moet ik me tussen wringen
 

en Kris die wil er natuurlijk ook bij:

 
 
Na het eten richting stadspark:
de granny's voor het vriendschapskussen bewonderen.
 
Afspraak: ieder van ons maakt acht granny's en iedereen krijgt er van iedereen twee.
Op die manier hebben we allemaal acht nieuwe lapjes,
we maken er zélf één extra
et voilà : we hebben een "vrienschapskussen" van 9 lapjes op 9.
 

 
 

 
 
 
An vindt dat ze een perfect hart vormen
en omdat het er er zoveel zijn,
valt de foto niet te nemen van gewoon in het gras,
neen,
we hebben een stoeltje of een bankje nodig:
 
 
gelukkig is er de lenige (en moedige) turnjuf die zegt:
'kruip maar op mij, voor het vogelperspectief!"
(eerst heb ik een poging ondernomen maar daarna kiezen we wijselijk voor An..)
 
 
volgens Sandra zijn het de Bremer stadsmuzikanten
(maar Kris heeft al geprotesteerd omdat ze niet als
ezel wil dienst doen,
waar zijn die van Ingrid als je ze nodig hebt?)
 
En van Ingrid gesproken,
onze madame van huisje nummer 1 was er jammer genoeg niet bij
We hebben haar immens gemist.
 
Vandaag gezellige afspraak gehad met de #misterialane #madammen: @onliemie @carlakske @mandarien7 en ons @ingridorens was er in gedachten bij want zij heeft ook meegehaakt aan ons #vriendschaps #granny's 
Iedereen heeft van iedereen #grannysquares gekregen en nu kunnen we allemaal een #vriendschapskussen in elkaar toveren. 
#fmsphotoaday #fmsphotochallenge #fms_fisfor #friendship
With 5 #friends we did this #crochet in order to all have a #cushion, symbolizing our bond 
#virkat #hekle #virking #dachshundiecrochet #boho
#haken #hakeniscool

 
Top amusement !
 
Dat moeten we snel opnieuw doen,
maar dan met onze nummer 1 erbij!
 
 

vrijdag 24 juni 2016

Triatlon: zwemmen, haken en bakken. FIJN!

Om af te kicken van de examendrukte
was er triatlonafpraak aan Jackies pool.

Jacqueline, Els en ik hebben onze expertise in een aantal sporten uitgewisseld.
Het kwam er allemaal aan te pas: haken, zwemmen, bakken, verorberen en drinken,
zware training, hoor!


 En ons Elske, die is een haak newby.
Ze leert snel.  
 
 
 
 
 
Jackie had heerlijke frambozen-aardbeienbiscuit met room gebakken
 

 
En we kwamen tot de conclusie dat Jackie wel erg veel het woord "fijn" hanteert.
Wat een fijne zomerdag was het,
we gingen fijn zwemmen
en fijn haken
en wat hadden we het fijn samen,
en dan nog fijn drinken
 
Toen ik het haar opmerkte dat ze dat woord bijna in elke zin gebruikt,
vroeg ze hoe ik het dan verwoord.
 
Ik ben van de Kempen, he...
als ik enthousiast ben, gebruik ik dialectwoorden
en "fijn" is bij ons "plezaaaaant"
 
Het was echt heel plezant.
 
Haar tuin is prachtig.
Ik heb weer heel wat scheutjes meegekregen :) Heerlijk.(of voor sommigen "fijn")
 
 

Els leerde me een natspatmethode
(moeilijk hoor maar wel "fijn")
en zij demonstreerde hoe goed ze vlinderslag kon
(tot twee keer toe, en twee keer waren J. en ik zo afgeleid dat we het telkens hebben gemist,
grandioos gemist, dat stuk van de triatlon hebben we dus niet getraind)
 
 
Ik zorgde voor het voorgerecht
(slaatje met spek en mozzarella)
 
En Jackie bakte in het kwadraat,
na de taart volgt nog een pizza.
Ze doet er rare dingen mee
(die expertise wensen wij niet over te nemen,he Els?)


Alles was MEGA FIJN,
Jackie, je bent een geweldig fijne gastvrouw!!!!
 
 
En de avond eindigde in een vreselijke storm.
Bij ons thuis is deze hele begroeiing (zie foto onder)
van Jasmijn en klimrozen losgekomen.
Ik heb 15 jaar van mijn leven gezwoegd om die klimplanten alsmaar hoger te doen komen
en vanochtend lagen ze plat tegen de grond.
Alles kapot en los.
Erg hoor.

 
Bij Jacqueline was het nog erger:
daar zijn heel wat bomen gewoon omgewaaid en eentje is dwars over haar kippenhok
gevallen, en misschien een geluk bij een ongeluk: de kip Lena is vorige week gestorven.

 

 
 
Ten slotte aan iedereen die in mijn vorige blogpost me een hart onder de riem heeft gestoken bij het heengaan van Lola, een hele dikke merci,
wat een warm meeleven.
 

dinsdag 21 juni 2016

Noodgedwongen minder blogtijd


Shame on me !
Heel erg lang niet meer in blogland geweest.
Maar  met goeie reden.

Reden één: de laatste  2 maanden was  de gezondheid van onze  Lola heel erg slecht.
In en uit bij de dierendokter,
verlamd van achteren,
zich letterlijk door huis slepend,
het bleek niet meer bijstuurbaar

ze had heel erg veel verzorging, liefde en aandacht nodig. tijdens haar laatste weken,
eigenlijk tijdens haar hele leven,
grote aandachtzoeker ...

Hieronder een samenvatting van haar leven.
Foto 1 linksboven: eerst was Lola de kitten van de buurvrouw, op de foto op het aanrecht komt de buurvrouw haar bij ons tonen en zegt ze dat ze Lola uit medelijden heeft meegenomen omdat niemand haar wou wegens haar lelijkheid (geef toe, een schoonheid was ze niet als kitten...)
Geleidelijk aan is Lola alsmaar meer van het huis van de buurvrouw naar bij ons komen (over)lopen door een gat in de haag kwam ze wanneer de buurvrouw uit werken was steeds bij mij zitten (ze was gek op aandacht en gezelschap)
en uiteindelijk (na een jaar of zo)heeft de buurvrouw afstand van Lola gedaan omdat ze duidelijk liever bij ons  vertoefde. We  hebben haar met open armen ontvangen. Lola was superintelligent
( ze had alles meteen door), heel vadsig (lievelingshouding op de rug)  en superaanhankelijk
(ze lag altijd aan mijn voeten als een hondje, dat maakt het gemis extra zwaar).
Typisch Lola: ze lustte hoegenaamd geen katteneten. Ik kookte spaghetti voor haar die ze het liefst verorberde in combinatie met verse tonijn (of kip in tweede instantie), ze sliep ofwel in de sofa, ofwel in ons bed ('s nachts), ze was niet graag buiten (het terras hooguit) en ze had diabetes vanaf 2014 (daarvoor kreeg ze twee keer per dag een insulinespuit) . Ik mis haar vreselijk.

Bye, sweet Lola, we are so sad you are no longer with us.

Na 14 heerlijke jaren met extreem lieve en aanhankelijke Lola zijn we erg aangedaan door haar verlies.

#lolathecutestcat was haar naam helemaal waardig😿💕💕💕

Het heeft erg op me gewogen
maar  er was niets meer aan te doen, het beest was compleet op, ze kon gewoon niet meer...
De laatste weken wou/kon  ze enkel nog liggen op de grond,
en liefst in een omgekeerde doos waarin ze zich lekker achteraan tegen de wand legde,
bij het verplaatsten gebruikte ze alleen haar voorpoten,
en voor de rest droeg ik haar overal naartoe


telkens wanneer ik onderstaande foto's zie van haar laatste dag bij ons
word ik overvallen door een eindeloos verdriet
 want tot haar laatste moment gedroeg ze zich enorm enorm aanhankelijk



 

 
Na veertien heerlijke jaren hebben we afscheid moeten nemen van  de liefste kat van de wereld .
 
Onze jongste , Hugo , is van 2004, die zou nog een tijdje moeten meegaan,
maar Lou is ook al van 2001.
We houden ons hart vast.
 
Hij is reden 2 van mijn blogverzuim:
Vorige week was Lou de hele week heel erg ziek.
At niet meer, grote diarree, zat voortdurend in elkaar gedoken
en wou niet op de schoot
(erg tegen zijn gewoonte in)
Het startte op de dag dat Lola er niet meer was,
niet te geloven, eh?
Kattenverdriet?
 
We moesten hem een vies goedje een week lang in de bek spuiten
(de dochter hield hem stevig tegen de grond gedrukt,
ik sperde zijn bek open en spoot)
 je wil niet weten
hoe ik onder de krabben sta
 
maar ondertussen is het ergste voorbij en zit hij gelukkig weer in zijn normale doen,
we hopen dat we hem nog heel lang bij ons mogen hebben:
 
 

 
Hoofdreden van mijn tijdsgebrek: ik spendeer heel wat tijd bij ons mamaatje.
Gezien de omstandigheden voelt ze zich nog redelijk goed.
Thuis ligt ze meestal in haar ziekenbed in de woonkamer  en slaapt ze veel.
 
Maar als wij een afspraak met haar maken, dan kijkt ze erg ernaar uit
en maakt ze zich  mooi op.
Hieronder een foto van ons mama die voor het eerst kennismaakt met een straatbibliotheek
en een beetje twijfelt of ze er wel een boek uit mag nemen
(ze heeft er drie voor in de plaats gebracht)
 
 
En reden vier: examens op school
ik zit eronder bedolven
zonet examens van de avondschoolstudenten gehad
En dan maar verbeteren, he?
 
allez, ik ga er weer tegenaan en beloof dat ik sneller weer terugkom.
 
 
 
 

 


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...