zaterdag 9 november 2013

Laptoptas

 Omdat de laptop op onze hogeschool al meer dan tien jaar is ingeburgerd, neem ik hem elke dag van en naar de school. Vermits het toestel op zichzelf al zo weinig kleur heeft, maak ik voor hem af en toe een vrolijke tas. Allemaal perfect op maat van de laptop. Exact zijn grootte.
Doorheen de jaren stapelden die tassen  zich op. Het werd een omvangrijke collectie: gehaakte, genaaide, gepimpte..., 

 Kortom, veel  variatie mogelijk, en ik kan  de tas bovendien matchen bij mijn kleren of bij mijn schoenen.
 Er zijn er nog méér, maar vermits ze momenteel onvindbaar blijken, ga ik ervan uit dat de dochter die stiekem in gebruik heeft in Brussel. 


Since, I have to take my laptop to school every day, I sometimes make a new bag to carry it along.
and since our school has introduced the laptop more than ten years ago, I already have a big collection of laptopbags.


 Samen liggen ze meestal gezusterlijk opeengestapeld op een tafeltje in een nis in de hal.
Tot zo ver geen probleem. 
Maar wat blijkt nu?
Vorige week kwam een hele nieuwe lading laptops op de school binnen.
De school biedt die de docenten in bruikleen aan.
Dus, oude ingeleverd, nieuwe opgehaald
Alle collega's supertevreden over het nieuwe model.
Ik niet.
Nu blijkt die toch wel een stuk compacter zeker!
Lichter maar vooral véééél kleiner.
Geen enkele tas die nog past.
Hij verzuipt er gewoon in.
Waarschijnlijk denken jullie nu:
beter een te grote dan een te kleine tas, 
jaaaah
maar vermits er zoveel onbenutte ruimte in de tas is,
zinkt ze in elkaar, 
en heeft ze geen vorm meer.

Dus alles wat jullie hier op de foto's zien,
zal worden gedegradeerd tot strandtas,
of zoiets.

Most of the time all my bags are piled together in the hall way
They  and I were quite happy as it was.
Now our school has received a new heap of laptops,
so we had to hand our old one in
and we were given a brand new one.
But guess what:
this latest  model is SO small,
it doesn't fit in any of my bags.

There's too much empty room and the bags sink in.


Gelukkig is er morgen en overmorgen een pop-up village in Hangar 58 in Bokrijk. Je leest hier er alles over. 
Een heleboel webwinkels poppen hier samen up en het is ZO  de moeite. Vorig jaar heb ik er HEEL HEEL mooie stoffen gekocht. Dus ik ben heel zeker dat ik er iets moois vind voor mijn nieuwe laptop.


 Gisteren bij momenten rottig weer
en dan tussendoor droog.
Het levert mooie foto's op.

Yesterday it has been raining for very long periods.
But when it got dry again, 
the most beautiful pictures could be taken.

  Vandaag komt de huisvrouw in mij boven.
Ik kan het niet helpen
maar wanneer het zonnig is en vreselijk waait,
dan MOET ik gewoon iets wassen. 
Ik vind het zonde van het niet te doen,
en niets zo leuk als lakens en dekens tussen twee bomen laten wapperen.
De  hele tuin hangt vol.

Today the very sunny weather,
brings out the housewife in me,
It really is stronger than myself:
I just cannot help it,
I HAVE TO do some washing. 
No matter what.


Deze blaadjes komen van twee bomen in de tuin.
De twee rechts zijn van de Amberboom,
dat weet ik zeker want die hebben we gekocht in de winkel met het kaartje eraan
en zelf geplant.
de linkerblaadjes lijken heel erg op de andere,
maar zijn van een totaal andere boom,
de dochter heeft hem ooit als klein scheutje uit het bos meegenomen
en in de tuin geplant.
Hij is nu rood aan het worden.
We  hebben geen enkel idee hoe die heet
en noemen hem "boom-zonder-naam"
Weet iemand wat voor een boom het is?



Hugo zit onder de Amber. Die is momenteel geel aan het worden.
De amber heeft grillige takken die enorm lekker bloemig geuren 
bij het afbreken.
Zijn soortgenoot die qua blad enorm op hem lijkt, 
verandert in rood en ruikt niet naar bloem.



Wie weet hoe deze "Boom-zonder-naam" heet?

This tree has no name. My daughter brought a very very small piece of it from the wood one day;
We call it "tree-without-name". Does anyone know its name?


Vermits de blaadjes sowieso vallen, gaan ze maar in een potje:







maandag 4 november 2013

Liberty London:a world full of wonders

 
 

 

 
 Toen ik in september met de dochter in Londen was, kocht ik deze stof in Liberty.
Vermits  één van mijn opwijkingen is,  zelfgekochte cadeautjes zo lang mogelijk ingepakt laten,
(Alles over opwijkingen vind je hier)
deed ik gisteren het pakje open en was weer blij verrast met de stof.
Ook herleefde ik helemaal het Liberty-gevoel.



Het Liberty-gevoel valt nauwelijks te beschrijven
wegens te overweldigend...
Te midden van het moderne Londen met zijn blitse winkels met grote ramen,
springt  dit historische gebouw van een halve straat lang enorm in het oog,
Je komt er binnen in een COMPLLEET andere, wondere wereld.
Het zit vol met alles waarvan ik hou:
 
Knotsgekke woonaccesoires:
 




 

Schitterende schemerlampen (mijn vader, een heuse vogelliefhebber, zou hier in extase gaan):


Bij de lederen dachshunden ging ik  in extase,
tot ik het prijskaartje las,
daarna weer met de twee voeten op de grond


Borduurwerk,   helemaal mijn ding.
 Als voorbeelden voor de te kopen borduurpatronen, liggen alle patronen te kijk in de shop in een erkertje bij het raam:
(Ik heb er een schitterend patroon voor de Ark van Noah gekocht,
maar daarover later meer,
het is trouwens nog ingepakt
en ik vind het momenteel zelfs niet eens meer)


 
 


Ja, en de Liberty-stoffen zijn een monument in de stoffenwereld. Bij het bekijken ervan, valt de tijd gewoon stil.

 
 
Men verkoopt er ook jellyrolls (dat zijn kant en klare lappen stof om quilts te maken)
Er liggen er in mijn stoffenkast  een aantal waarmee ik niets durf te maken omdat ze zo duur waren:
 
Uiteindelijk gekozen voor het stofje van foto 1
 


 

    Ondertussen nieuw op de badkamer: twee toilettasjes voor juwelen,schminkgerief en lenzenpotjes:



 

Van een klein overschotje maakte ik een huisje. Het is slechts een probeersel. Later moet er ook ergens een dachshund in het huis (aan een raampje liefst) zodat  "home is where the dachshund is" symbolisch oogt. Het idee zit nog in de pipeline, ik denk erover na.


 

 

 

vrijdag 1 november 2013

Flashy mama

 


    
   Gisteren gelanterfant. Eerst met mama op stap geweest. Met haar 77 en na een nieuwe-heup-operatie en een pacemaker-operatie (allebei in dezelfde week in juni), sukkelt ze nog steeds. Hoewel ze zich kranig houdt, heeft ze erg veel moeite met stappen en geraakt ze heel snel moe. Dus de auto tot recht voor de  Ristretto gereden zodat er niet veel te stappen viel.
Ziet mijn moeder er niet heel en al flashy uit in deze blitse omgeving? She really blends in.

Yesterday I brought my mother to Ristretto, an Italian. She deserved a treat since she has been recovering from two operations at once (new hip, pace maker) and is not well yet. She has difficulties in walking (luckily I found a parking spot right in front of the restaurant).
Doesn't mum look really flashy against the red wall? She really blends in, doesn't she?

 

Bij het  thuiskomen Lola triomfantelijk aangetroffen  op de nieuwe poef-van-de-kringwinkel-voor-3-euro- maar-nog te-bekleden-met-iets-anders. Mischien behaak ik hem wel.
Voorlopig geen tijd. Het oudroos fluweel, vind ik ook nog wel min of meer kunnen. Voorlopig althans.


When I got home, I found Lola on the new pouffe, looking really proud of herself. The pouffe costed me 3 euro's. Bought it in the thrift store. Have to put a new fabric around it, or put it in very thick crochetwork. Still doubting.

Ten slotte beginnen knippen en plakken aan mijn nieuwe banner. Ik ben niet heel tevreden erover en wil hem nog aanpassen. Er ontbreekt iets waar ik niet meteen de vinger kan op leggen. Hij is trouwens ook te groot, maar ik was het beu en heb er hem maar opgevlamd.
Wat zouden jullie nog eraan veranderen? (zie bovenaan deze blog)

And finally I started to make a new banner for this blog (see title above). I'm not really satisfied yet. To begin with it is way too big (but didn't have the energy to change it) Something is missing. Can you tell me how I can improve it?

 
 
 
 
 
 

dinsdag 29 oktober 2013

Schitterendwitgefilterd licht

    Ik slorp het mooie licht van de laatste dagen met volle teugen op.
    Zelden komt de zon mooier onze woonkamer binnen dan begin november.
    Het licht is erg gefilterd en beweeglijk omdat de bomen buiten zo waaien en
    voortdurend schaduwen maken op de wand.

    De kleur van deze muur is samengeklutst:
    overschotten van wit, blauw en groen bij elkaar gegooid,
    ik houd erg veel van deze kleur,
    maar zal ze nooit meer exact kunnen kopiëren.   


 I just  adore the way the sunrays beam in our living room during this time of the year:
    De auberginebruine fles komt van Ikea (spotgoedkoop)
en de roze van de kringwinkel (nog goedkoper)

    
 

           Met dit weer steken onze fluweelbomen en de witte wolken  mooi af tegen de blauwe lucht
 
















 
Zowel voor als achter ons huis staan fluweelbomen te glunderen.
Ik vind ze heel erg mooi wegens hun grillige blaadjes en eigenzinnige manier van groeien.
Ze vormen ook een erg karaktervol bladerdak in de zomer dat me doet denken aan Japanse parasols.
Telkens wanneer er ergens een scheutje uitschiet,
plant ik het elders in de tuin.
Binnen nog een aantal jaren krijgen w hier een bos.




De herstvakantie op
 school geeft me eindelijk wat tijd voor mezelf.
Vandaag heb een aantal van mijn gehaakte bloemen die tot op heden nog UB's waren  (zie hier voor voorgeschiedenis)  aan een sjaal vastgemaakt die in stukjes en beetjes tot stand kwam. (ook een UB)
Eerst een koekje en een koffie, dan naaien en tenslotte showen.

 
Ook hier weer profiteren van het zonlicht:
      Er zit één hartje op. Kwestie van voor een signature te zorgen.
 
 
 
Tada!
Look at me.
Proud indeed
(another unfinished business
is finished at last)
                        
                                                      
 

 En net voor de zon ondergaat, schijnt ze door de bomenrij achter ons huis
waardoor het veld groen/geel gestreept geraakt.
Pure Van Gogh.

The late sunrays transform the field behind our garden,
into a Van Gogh painting

zondag 27 oktober 2013

Halloweencookies

 
Halloweencookies gemaakt door de dochter.
Superlekker.
Een instant pakket van de Lidl.
Het is eigenlijk niet te geloven dat het zo makkelijk lukt.
Hieronder wordt er driftig glazuur geroerd door de dochter
(ze wou niet stoppen voor de foto)
 
 My daughter made us some Halloween cookies,
she wouldn't even stop fot the picture to be taken:

 
Terwijl dochterlief de koekjes bakt,
maak ik het boeket van de week.
Wat is er nog in onze tuin te krijgen?
Scharnierbloemen, herfstasters, bosgeraniums, heel veel sedum,
lavendelblaadjes en viburnum.
 
vierde-week-oktober-boeket 
 
 
 
 Ik rijd heel graag huiswaarts.
zoveel te dichter ik bij ons huis kom,
zoveel te meer natuur.
 
The drive home is very reassuring and relaxing,
the closer I come ,
the more green I meet:
 
 
 Wanneer ik onze (doodlopende) straat binnenrijd,
voel ik me steeds de koning te rijk.
 This is the beginning or our (dead end) street,
I feel very lucky to live here
vanochtend heel dreigende lucht boven het veld achter onze tuin: 
This morning the sky was rather dark.
The weather forecast announces a storm for tonight. 
I hope this goes smoothly enough.
 

 De poezen  laten zich nooit samen op de foto zetten.
Hoe is het dan mogelijk dat ze hier met z"n tweeën staan?
 
Our cats NEVER ever want to be in the same picture together.
What did I do to make this happen?

 En zelfs met z'n drieën!
Niet te geloven,
hoe is dat mogelijk?
 
Here I even got 3 of them in the same picture.
What on earth is happening?



 Hier wordt een klein tipje van de sluier opgelicht:
 
Perhaps this is a clue:


 De volgende foto's komen uit een PowerPoint
die ik in de eerste les na de vakantie gebruik,
 
 Hebben jullie een idee 
 wat het onderwerp van de les is?


 

 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...